370 



Het magere resultaat, met het product van dezen boom 

 verkregen, maakte het wenschelijk, ook eens dat van een 

 ander exemplaar te probeeren. Het kon immers wel 

 zijn, dat er individueele verschillen in werkzaamheid be- 

 stonden, en dat ik juist een bijzonder mak individu ge- 

 troffen had. Het vocht uit zaden en stam van een Glu- 

 ta Renghas uit 's Lands Plantentuin werd daarom eveneens 

 op de boven omschreven wijze toegepast — met geheel 

 dezelfde uitkomst. Tevens werd, daar ik nu toch een- 

 maal op gang was, een proef genomen met het .'^ap uit 

 een in de onmiddellijke nabijheid groeienden vertegen- 

 woordiger van de andere der op blz. 366 bedoelde reung- 

 h as-soorten. 



Die andere is Semecarpus heterophylla Bl. De vruchten van 

 deze reunghas zijn geheel anders gevormd dan die van 

 Gluta. Ze doen eenigszins denken aan die van djamboemo- 

 njet {Anacardium occidentale L.). Bij deze laatste is, naar men 

 weet, de vruchtsteel sterk aangezwollen en sappig, zoodat ze 

 er ongeveer als een djamboe uitziet, terwijl de eigenlijke 

 vrucht — veelal voor het zaad gehouden — boven op den ge- 

 zwollen steel zit. Bij Semecarpus nu is de toestand deze, dat 

 een dergelijk uootachtig vruchtje ten halve ingezonken is in 

 den rooden gezwollen, zeer sappigen en zoet smakenden top 

 van den steel. Opent men den buiten- 

 sten vruchtwand, dan vloeit vrij wat 

 balsemachtig vocht uit, dat in aether 

 oplosbaar is en aan de lucht spoedig 

 donker wordt. Insnijding tot op het 

 hout doet uit den stam insgelijks vocht 

 uittreden, en wel overvloediger dan bij 

 Gluta. Bij een exemplaar in 's Lands 

 Plantentuin is een deel van den stam door een dikke 

 laag van een zwarte, lakachtig glimmende stof bedekt, 

 die uit blijkbaar spontaan uitgevloeide balsem door indro- 

 gen aan de lucht ontstaan is. Ik vernam, dat men van 

 die „lak" — immers met Japansche lak komt de stof on- 



Setnecarpus 

 heteroph3'lla DC. 



