II 



om raad, om inlichtingen, om hulp, dat men zich tot hem 

 wendde; de welwillende brreidvaardigheid, waarmee hij 

 ieder te gemoet kwam, behoeft hier niet in herinnering 

 te worden gebracht, zij is bekend genoeg. 



De lezers van Teysmannia kennen den Heer W. buiten- 

 dien als den man, die dit tijdschrift heeft opgericht en 

 meer dan 20 jaar lang de redactie heeft gevoerd, die hun 

 zooveel onderhoudende lectuur heeft bezorgd, wiens voor- 

 lichting, vooral op tuinbouwgebied, hun zoo dikwijls van 

 nut is geweest. Zijn belangstelling in Teysmannia is 

 na het neerleggen van de redactie niet verminderd, en 

 ook na zijn pensionneering zal zulks niet het geval zijn. 



Want de Heer Wigman is verstandig genoeg om te 

 Buitenzoig te blijven wonen. In een, men zou haast 

 zeggen jolige bui, toen hij, enkele jaren geleden van zijn 

 laatste verlof terugkeerde, was de neiging hem nitt vreemd 

 om zich na het verlaten van 's Lands dienst in Neder- 

 land te gaan vestigen maar die jeugdige afdwaling heeft 

 niet lang geduurd. Te rechter tijd heeft hij ingezien, dat 

 de geneugten van Hollandsche winters (en men zou hier 

 ook de zomers wel mogen noemen) voor iemand, die er 

 sinds lang niet aan gewend is, het best op een afstand 

 te genieten zijn, en dat hij den Plantentuin op den duur 

 niet zou kunnen missen. 



Van een eigenlijk afscheid is dus geen sprake, al is 

 de overgang tot het ambtelooze leven een stap van be- 

 teekenis voor den man, die een lange reeks van jaren 

 haast onafgebroken aan dezelfde inrichting werkzaam was. 

 Na hetgeen, nog pas enkele jaren geleden, door zijn steeds 

 diep betreurden chef. Prof. Treüb, over den Heer Wigman 

 geschreven werd, bestaat er geen aanleiding om aan het 

 voörnfgaande nog iets toe te voegen. Bepalen wij ons dus 

 tot het uitspreken van den hartelijken wensch, dat een 

 lange, gelukkige levensavond voor hem, nevens zijn echt- 

 genoote, zij weggelegd. 



W. G. BOORSMA. 



