— 415 — 



zuur 0,1 '/- moet zijn. Het blauwzuur en het benzaldehy- 

 de vereenigen zich bij die gelegenheid weer voor een 

 gedeelte tot benzaldehydcyaanhydrine, zoodat het blauw- 

 zuur bij de gegeven verdunning nog voor 25 % vrij voor- 

 komt. De tijd, noodig ter bereiking van dit evenwicht^ 

 hangt van verschillende omstandigheden ai. Merkwaar- 

 dig is nu, dat alle artsenij boeken eischen, dat in dit prae- 

 paraat het blauwzuur hoogstens voor 25 pCt. vrij voor- 

 kome. Men zou daardoor allicht meenen, dat dus een 

 minimumgehalte aan vrij blauwzuur het praeparaat ten 

 goede zou komen. Het is mij door eigen onderzoek 

 gebleken, dat deze eisch der artsenijkundige wetboeken 

 alleen te verklaren is als controle op de deugdelijkheid 

 van het geneesmiddel, vervaardigd volgens de gegeven 

 voorschriften, Intusschen heeft men het in de hand, ge- 

 heel langs scheikundigen weg een laurierkerswater te 

 maken, dat aan alle eischen voldoet en niet van het na- 

 tuurlijke product te onderscheiden is. 



Toen het mij mogelijk was gebleken, een volkomen 

 blauwzuurvrij laurierkerswater langs kunstmatigen weg 

 te bereiden (waarin dus al het aanwezige blauwzuur 

 (0, 1%) gebonden aan benzaldehyde voorkwam), lag het 

 voor de hand, dit kunstmatige product in zijne werking 

 met het natuurproduct te vergelijken. Tenslotte bereidde 

 ik nog een 0, 1% blauwzuuroplossing. Deze drie oplossingen 

 bevatten dus alle 0, 1% blauwzuur, maar in verschillenden 

 toestand. Hiermee werden nu konijnen ingespoten. Na 

 omrekening dezer proeven bleek mij, dat per kilo konijn 

 de doodelijke hoeveelheid blauwzuur (vrij gebonden) voor 

 alle drie oplossingen een zelfde getal vormde, n.1. 0, 65 

 mgr. per kilo konijn. 



Hieruit volgt dus, dathet al of niet gebonden voorkomen 

 van vrij blauwzuur in laurierkerswater in geen verband 

 staat tot zijn giftigheid. 



De „bittere-amandelolie", door destillatie van bittere 

 amandelen verkregen, bestaat uit een mengsel van blauw- 



