— 422 — 



dat de infusoriëQ hier ouderloos uit de kiemvrije stof 

 ontstaan waren. 



De Italiaansche geestelijke Spallanza.ni bestreed in 1765 

 Needham's opvattingen. Hem komt de verdienste toe, de 

 bron van fouten aangewezen te hebben, waardoor alle 

 vroegere proeven tot onjuiste gevolgtrekkingen moesten 

 leiden. Hij wees er n. 1. op, dat in een uittreksel, te voren 

 gedurende 3/4 uur uitgekookt, zich slechts dan infusoriën 

 ontwikkelen, wanneer men lucht laat toetreden, waarin 

 niet eerst alle kiemen door het vuur gedood zijn. 



De Duitscher Schwann kwam in 1836 tot hetzelfde 

 resultaat. Tegelijkertijd bevestigde Franz Schulze Spal- 

 lanzani's uitspraak. Hij toonde bovendien aan, dat men 

 ook op andere wijze dan door verhitting de toegetreden 

 lucht kiemvrij maken kan. Zoo bijv, door ze te laten 

 strijken door geconcentreerd zwavelzuur of kaliioog. 



ScHRöDER en DuscH lieten de lucht door een met watten 

 gevulde glazen buis strijken, en bereikten daarmede het- 

 zelfde effect als Schulze met de" bovengenoemde vloei- 

 stoffen. 



Door al deze onderzoekingen was het gewichtige feit 

 vastgesteld, dat er in de lucht iets aanwezig was, dat de 

 directe oorzaak moest zijn van het ontstaan der infusoriën 

 in kiemvrije vloeistoffen. Wat dit „iets" echter was, bleef 

 voorloopig onopgelost. De experimenten van Schröder en 

 DuscH schenen aan te toonen, dat het in ieder geval geen 

 gas kon zijn. Evenwel de proef gelukte nooit met melk. 

 En daarom meende men er geen volstrekte waarde aan 

 te mogen hechten. Daarbij kwam, dat Schulze's proeven, 

 door andere onderzoekers herhaald, tot zeer onzekere resul- 

 taten leidden. Nu eens bleven de vloeistoffen kiemvrij, dan 

 weer vormden zich spoedig millioenen infusoriën. Een en 

 ander was voor de aanhangers der abiogenesis gereede aan. 

 leiding om hunne hypothese voor de ware te houden. 



Om aan deze onzekeru- id een einde te maken, schreef 

 de Parijsche Académie des Sciences eene prijsvraag uit, 



