— 427 — 



fortgepflanzt, und zwar in organisierter Form, nicht als 

 ein mysteriöser Urschleim, sondern in Gestalt lebender 

 Organismen, als Zeilen oder aus Zeilen zusamraengesetzte 

 Individuen. Omne vivum ab aeternitate e cellula. Damit 

 erledigt sich die Frage, auf welche Weise die ersten 

 Organismen in die Welt gekommen seien. Da es deren 

 immerdar irgendwo in der Welt gegeben hat, so fragt es 

 sich blosz: Wie sind sie zuerst auf diesen oder jenen Welt- 

 kurper, nachdem er bewohnbar geworden, hingelangt? 

 Und da antworten wir kühn : Aus dem Weltraurae!" 



Nadat Richter herinnerd heeft aan de schimmelsporen 

 en andere levende kiemen, in de aard-atmospheer aanwezig, 

 gaat hij als volgt voort: „Wenn nun aber einmal mi- 

 kroskopische GeschOpfe so hoch in der Atmosphare der 

 Erde schweben, so kunnen sie gelegentlich, z.B. etwa un- 

 ter Attraktion vorüberfliegender Kometen oder Aërolithen, 

 in den Weltraum gelangen und dann auf einem bewohnbar 

 gewordenea, d.h. der gehörigen Warme und Feuchtigkeit 

 geniessenden anderen Weltkörper aufgefangen, sich durch 

 selbsteigene Tatigkeit weiter entwickeln . . . ." 



De mogelijkheid dezer voorstelling is niet te bestrijden. 

 Mannen als Helmholtz en Lord Kelvin namen haar aan. 

 Zij heeft", als praemisse, dat er in het wereldruim zwevende 

 kiemen voorhanden zijo, en dat er buiten onze aarde nog 

 andere door levende wezens bewoonde werelden zijn. 

 Op grond der nieuwere onderzoekingen weten wij, dat 

 bijv. op Mars de omstandigheden voor het leven gunstig 

 zijn. 



Tegen Richtee's hypothese- der kosmische kiemen is 

 aangevoerd, dat de meteoorsteenen, zoodra zij in aanraking 

 komen met de aard-atmospheer, gloeiend heet worden, 

 en dat door die houge temperatuur alle levende kiemen 

 moeten te gronde gaan. Inderdaad zou geen levend wezen 

 bestand zijn tegen de temperatuur van een gloeienden 

 meteoorsteen. Immers de bovenste temperatuurgrenzen 

 van het leven zijn betrekkelijk laag. Saprijke plantendeelen 



