- 440 — 



wel een ervarings-materiaal, dat vaak voor hen, die zui- 

 ver wetenschappelijk werken, aanleiding en prikkel is tot 

 nieuw ophelderend onderzoek. Hier werd dit ervarings-ma- 

 teriaal aan de wetenschap onthouden; de zoozeer gewensch- 

 te wisselwerking tusschen toegepaste en zuivere weten- 

 schap stop gezet. 



Het was dan ook eene verdienstelijke daad, met deze 

 geheimzinnigheid te breken. Dit geschiedde in 1909, toen 

 Ultée en Maurenbrecher in den Cultuurgids i) eene ana- 

 lyse-methode van kinabast publiceerden. Later beschreef 

 Maurenbrecher ^) eene gewijzigde extractiemethode. 



Eene vergelijking der methode van het Kina-Proefsta- 

 tion met die van Ultée en Maurenbrecher leert, dat in 

 essentieele punten beide geheel overeenstemmen. Zoo wor- 

 den bijv. de cijfers voor de draaiing der tartraten bij 25° C. 

 bevestigd, en ook hetzelfde cijfer voor correctie aangeno- 

 men. In de volgende punten is er verschil : 



1. het gebruik van beuzol als extractie- vloeistof. 



2. het gebruik van methylrood als indicator '). 



3. voor gemiddeld moleculair-gewicht der kina-alkaloïden 

 wordt aangenomen 310. 



Het extraheereu met benzol in plaats van met aether is 

 eene belangrijke verbetering. De kleurstoffen van den ki- 

 nabast zijn blijkbaar in benzol minder makkelijk oplosbaar 

 dan in aether. Gevolg daarvan is, dat men, met benzol 

 werkende, eene zoutzure tartraat-oplossing krijgt, welke veel 

 lichter gekleurd is, en dus makkelijker en zekerder te polari- 

 seeren. Een niet te onderschatten voordeel, als men nagaat 

 dat eene foutieve polarimetrische bepaling van enkele minu- 

 ten eene vrij groote afwijking van het gehalte aan zwavel- 

 zure kinine tengevolge heeft. Een voordeel van benzol ligt 

 verder in het betrekkelijk hooge kookpunt, waardoor het 



1) Cultuiirc:ids 381. (1909). 



2) Teijsm. '22. 578 (1911). 



3) Zie ook ,1. W. Commemn Cultuurgids 1910 afl. 7. 



