— 44l — 



ook op de warme plaatsen een uitnemende extractie-vioei- 

 stot is. 



Op pag. 14 betoogt de schrijver uitvoerig, waarom de 

 Süxhletmethode de voorkeur verdient boven de uitschud- 

 methode. Wij zijn het met dit betoog volkomen eens. 

 Opgemerkt moge slechts worden, dat de tout, gemaakt door 

 verdamping der extractie-vloeistof bij de uitschudmethode, 

 de uitkomst verhoógeii moest. Deze is evenwel meestal 

 lagei. Van grooter invloed is dus wel de andere factor, 

 door schrijver genoemd, die verlaging der uitkom?t moet 

 veroorzaken, n. 1. ,dat de vochtige bastmassa meer all^a- 

 loïde terughoudt, dan met de concentratie van het fikraat 

 overeenkomt" 4). 



Of het toevoegen van methylrood aan de zoutzure op- 

 lossing der alkaloïden aanbeveling verdient, schijnt eenigs- 

 zins twijfelachtig. Het titreeren met lakmoespapier als indi- 

 cator, z. a. door Ultée en Maübenbbechek aangegeven, gaat 

 na geringe oefening uitstekend. En het gevaar, dat de kleur 

 der later te polariseeren vloeistof door den indicator 

 beïnvloed wordt, is bierbij geheel buitengesloten. 



Het aannemen van 310 als gemiddeld moleculair-gewicht 

 verdient, zooals op pag, 19 gemotiveerd wordt, zeker de 

 voorkeur. 



Ten slotte kunnen wij ons oordeel over het geheel ais 

 voigt samenvatten: 



Het essentiëeie dezer methode is reeds gepubliceerd door 

 ÜLTÉE en Maubeübrechek. In tweeërlei opzicht is deze 

 eerste mededeeling van het Kina-Proefstation van groote 

 waarde, n. 1. 



1. Zij brengt den analyticus in tabellarisch overzich- 

 telijken vorm een kostbaar cijfermateriaal, waarvoor hij 

 den samensteller, Dr. Commelin, dankbaar zijn zal. 



4) Op du leit is bizonder de aandacht jrevestigd door A. Panchaud, 

 Alkaloid-Bestimmung m Drogen. Schweiz. Wechenschr. f. Chemie und 

 . 41. 483. (1903). 



