— 460 — 



van Johan-Olsen niet minder dan 4 schimmelsoorten noo- 

 dig {Ghlarnydomucor casei^ Penicülium aromaticum, Mucf^r 

 casei en Dematium casei). 



Het schijnt op het eerste gezicht eigenaardig, nu in 

 eens weer op het plantenrijk over te gaan, nu wij het 

 hierboven over de in de darmen voorkomende bakteriën 

 hebben gehad, en toch is dat niet zoo onlogisch, want 

 hebben wij in het plantenrijk niet eveneens voorbeelden 

 van organismen, die in bepaalde holten van hun lichaam 

 dierlijk voedsel opnemen en in staat zijn om dat voedsel 

 op te lossen, namelijk de zoogenaamde vleeschetende plan- 

 ten? Ik wil hier niet nader op de wijze van voeding bij 

 deze planten (waarvan wij trouwens nog zoo heel weinig 

 weten) ingaan, maar wel er op wijzen, dat men beweerd 

 heeft, dat ook zij bepaalde bakteriën voor bet oplossen van 

 de' eiwitstoffen noodig hebben. Men heeft dus voor de 

 vleeschetende planten een soort van Metabiose aan- 

 genomen. Ja TiscHUTKiN heeft zelfs beweerd, dat het 

 oplossen van de eiwitstoffen bij Nepenthes geheel en alleen 

 door in de „kannen" voorkomende bakteriën werd tot 

 stand gebracht. Tisghutkin onderzocht de kannen van 

 NepentheSj verder Drosera^ Dionaea, Pinguicula enz. MoBBEii 

 meende ook, dat bakteriën bij de voeding der planten een 

 groote rol spelen. Latere onderzoekingen echter, en vooral- 

 die van GoEBEL, hebben bewezen, tenminste voor Nepen- 

 thes met zekerheid, dat de oplossing der eiwitstoffen in de 

 kannen geheel en alleen door de plant zelf wordt bewerk- 

 stelligd en daarbij bakteriën geen rol spelen. Zelf heb ik 

 te Tjibodas in deze richting proeven genomen, hoofdzake- 

 lijk om te trachten, een verklaring te vinden voor verschil- 

 lende physiologische processen (aggregatie van het plasma, 

 afscheiding van enzymen, beweging van de kernen der klie- 

 ren enz.) en ben daarbij insgelijks tot hetzelfde resultaat 

 gekomen als Goebel in der tijd; ik hoop later daarover 

 een en ander te kunnen publiceeren. 



