— 467 — 



Het is gemakkelijk te begrijpen, in aanmerking nemende de groote 

 hoeveelheid meststoffen, die gebruikt worden, dat Duitschland jaar- 

 lijks voor een belangrijke som aan kalizouten levert. In 1911 be- 

 droeg de waarde van de ingevoerde kalizouten 37.5 millioen gulden 

 en het is volgens Grr Elliott Mitchell (American Review of Re- 

 yiews; een vertaling hiervan komt voor in de Wetenschappelijke 

 bladen blz 331) te voorzien, dat deze hoeveelheid in de toekomst 

 nog belangrijk zal vermeerderen. 



Men heeft daarom in Amerika naar middelen omgezien om zich 

 zelf die hoeveelheid kali te verschaffen, waardoor dat groote ka- 

 pitaal in het land zou blijven. Van regeeringswege is men met 

 boringen in Xevada begonnen en ofschoon nog geen kalizouten 

 gevonden zijn, schijnt de opvolging van de aangeboorde lagen 

 goede hoop voor de toekomst te geven. 



"Verder heeft de regeering / 30000 beschikbaar gesteld voor het 

 vinden van een methode, waardoor op voordeelige wijze kalizouten 

 zouden verkregen kunnen worden uit veldspaat, dat, zooals overal 

 erldes. ook in Amerika veel voorkomt. 



Nog een ander voorstel is er gedaan om aan kalizouten te komen. 

 In den Groeten Oceaan dicht bij de kust komen enorme hoeveel- 

 heden zeewieren voor. voornamelijk reuzenwieren. Elke ton gedroogd 

 wier kan leveren 250 kilo kalizouten en 1.5 kilo joodzouten. Het 

 Departement van Landbouw heeft deze questie nauwkeurig onder- 

 zocht en komt tot het resultaat, dat uit de zeewieren jaarlijks ge- 

 makkelijk de dubbele hoeveelheid kalizouten kan bereid worden, 

 die nu uit Duitschland geïmporteerd worden. 



De kans is dus groot, dat het Kalisyndicaat in de naaste toekomst 

 een van zijn grootste afneniers zal verliezen. 



d.j. 



