— 475 — 



Vermeerdering door zaad. 



De gemakkelijkste en eenvoudigste wijze om Gloxinia's 

 te vermeerderen is die door zaad. Langs dezen weg is 

 men in het bezit gekomen van de fraaiste en zeldzaamste 

 variëteiten. 



Men gebruikt bij voorkeur vlakke schotels of anders 

 gewone potten, welke goed gedraineerd worden met schoon- 

 gemaakte potscherven, en vult die met een grondmengsel 

 van gelijke deelen zand en half verteerde bladaarde. 

 Hierop zaait men, maar vooral niet te dicht ; het 

 zaad wordt eenigszins in de aardlaag gedrukt, en wel 

 zoodanig, dat men de schotels of potten met een stuk 

 glas kan bedekken, zonder dat dit op de aarde rust. Het 

 begieten van zeer fijne zaden, zooals die van Gloxinia's^ 

 moet met zorg geschieden, door eene ruwe begieting wordt 

 het geheele zaaisel vernietigd. Men moet er een gieter 

 met zeer fijne openingen voor gebruiken; beschikt men 

 daar niet over, dan gaat besprenkelen met de hand ook 

 wel, of, en dit is gemakkelijker, men plaatst den pot in 

 een bak, waarin een paar centimeters water staat. De 

 pot mag hier niet te lang in blijven staan; zoodra de 

 bovenste aarde vochtig is geworden, neemt men hem er 

 uit; als de aarde begint te drogen, herhaalt men het. 



Men dient er zorgvuldig op te letten, dat het zaad ge- 

 lijkmatig vochtig bljjve en dat het glas aan den onder- 

 kant eiken morgen wordt afgedroogd. Wie dit verzuimt, 

 loopt gevaar, dat het zaad gaat verrotten, want de voch- 

 tigheid, die zich hecht aan de binnenzijde van het glas, 

 gaat eindelijk over in waterdruppels, welke op de bezaaide 

 aardlaag vallen, waardoor verrotting ontstaat. Dit kan 

 worden voorkomen door het glas op de bovenvermelde 

 wijze droog te houden. 



Men bedekt de zaadschotels met glas om te voorkomen, 

 dat de aarde bij regen te veel vocht krijgt, en dat zij te 

 snel uitdroogt. 



Na verloop van 12 tot 14 dagen begint het zaad te ont- 



