— 4S1 — 



Als de aaltjes eeDS in de plant doorgedrongen zijn, kan 

 men het insect niet meer bestrijden zonder de plant zelf 

 te beschadigen. 



Als voorbehoedmiddel kan men vóór het planten de 

 aarde desinfecteeren met zwavelkoolstof. Ten einde een 

 verdere verspreiding der ziekte tegen te gaan, is het noodzake- 

 lijk, alle aangetaste plantendeelen spoedig te verbranden. 



Andere schimmelplanten op de bladeren enz. kan men 

 bestrijden door tijdige besproeiing met bouillie bordelaise. 



In het jaar 1739 werd de eerste plant onder den naam 

 van Gloxinia in Engeland geïmporteerd, n. 1. Gl. maculata 

 r HÉEiT. Dit was en is de Gloccinia der kruidkundigen. 

 De tegenwoordige talrijke hybriden, die als Gloxinia overal 

 bekend zijn, stammen niet 7an evengenoemde plant af, 

 maar van GL speciosa Lodd, die bijna een eeuw later uit 

 Brazilië werd ingevoerd. Decaisne splitste de Gloxinia 

 en doopte laatstgenoemde plant als Ligeria^ welke ge- 

 slachtsnaam later weer veranderd werd in Sinningia. 



In de horticultuur is geen voorbeeld bekend van een 

 gelukte kruising tusschen Gl. maculata 1' Hérit en SiymingiaSy 

 wel van onze populaire Gloxinia's of Sinningia's met an- 

 dere soorten uit het geslacht Gloxinia. 



De onder den naam Gloxinia speciosa Lodd., synonyra 

 met Sinningia speciosa Hiern, ingevoerde plant is dus de 

 stamvader van al onze thans gekweekte vormen. Zij 

 wordt in haar vaderland aangetroffen op vochtige scha- 

 duwrijke plaatsen. 



Deze eerste soort had paarse bloemen. Wat later werd 

 ingevoerd Gl. caulesceyis Lindl. met donker purper blauwe 

 bloemen, daarop volgden in de jaren 1835 en 1840 Gl. 

 speciosa 1' EtBn-albiflora, met witte, Gl. speciosa 1' Hérit- 

 riibra met roode, en Gl. Menziesi^ met licht blauwe bloe- 

 men; Gl. macrophylla Xees variegata dateert ook reeds uit 

 dien tijd. Laatstgenoemde onderscheidt zich door hare 

 groote zilverwit gestreepte bladeren. Uit deze soorten of 



