— 494 — 



tannaat in oplossing, terwijl de overmaat van amraonium- 

 sulfaat-kristallen en de hars onopgelost blijven. 



De oplossing van caffeïne-tannaat, die nu tamelijk zui- 

 ver is, geeft gemakkelijk de looistof af aan loodoxyde, 

 waarbij de caffeïne vrij komt. 



Ter illustratie diene het volgende voorbeeld : 



Een bepaald volume van de alcohol-benzol-oplossing 

 van het caffeïne-tannaat werd met een afgewogen hoeveel- 

 heid loodoxyde verdampt. Het droge residu werd daarop 

 met water tot een dikke brij aangeroerd en met chloroform 

 uitgetrokken, welke vervolgens afgeschonken werd en in 

 een platinaschaal afgedampt. Het residu van de chloro- 

 form bestaat uit de in het tannaat aanwezige caffeïne. 



De vochtige loodoxyde-brij werd nu tot constant gewicht 

 gedroogd en de gewichtstoename als looistof in rekening 

 gebracht. 



Op deze wijze gaf een residu (11.60 % van het gebruikte 

 theemonster), verkregen door verdamping van het alcohol- 

 benzol-mengsel tot droog, op boven aangegeven manier 

 behandeld : 



Caffeïne 2.80 % 



Looistof 8.80 % 



Totaal (caffeïne-tannaat) 11.60 yo 

 Bij een ander theemonster bedroeg het totaal aan caffeïne- 

 tannaat, uit het ammoniumsulfaat-neerslag door alcohol- 

 benzol geëxtraheerd, 12.80 %, en de beide bestanddeelen— , 

 door scheiding met loodoxyde verkregen, waren: 

 Caffeïne 3.20 % 



Looistof 9.60 % 



Totaal (caffeïne-tannaat) 12.50 %. 



Deze proeven schijnen dus aan te toonen, dat, hoe ge- 

 compliceerd de samenstelling van een thee-aftreksel ook 

 moge zijn, het tenminste een bepaalde verbinding bevat 

 in den vorm van Caffeïne-tannaat, welks samenstelling 

 geregeld bestaat uit 1 deel caffeïne enSdeelen tannine.— 



