— 504 — 



een district in Schotland bestemd, waar het water zacht, 

 maar niet zuur was, 8 % hiervan in zijn aftreksel bevatte; 

 in Wales, waar het water eveneens zacht, maar niet zoo 

 zuur als in Dublin is, bedroeg dit gehalte 10.40 %; voor 

 kalkhoudende watersoorten eindelijk tusschen 10.4 en 11.6 %. 



In alle gevallen is het interessant, te constateeren, dat 

 de mengsels een verhouding van 1 : 3 tusschen caffeïne 

 en looistof (zooals zij in caffeïne-tannaat is) vertoonden | 

 welke dan ook de bijzondere eischen van verschillende dis- 

 tricten mogen zijn, de thee-proever schijnt te weten, welke 

 combinatie van verschillende theesoorten voor bepaalde om- 

 standigheden een bevredigend resultaat geeft. 



De veranderlijke alkaliteit van thee zal waarschijnlijk 

 een factor zijn, waarmede ook rekening gehouden moet 

 worden. Wat alles precies de keus van een thee bepaalt, 

 geschikt voor een zeker district, is een vraagstuk, dat 

 moeilijk alleen op chemische gronden is op te lossen, want 

 afgezien van de verschillende samenstelling der gebruikte 

 watersoorten, zijn er heele volksstammen, die een donkere, 

 sterke thee drinken, terwijl andere hun thee liever licht en 

 slap bereiden. 



Analyse - methodes. 



Bepaling van caffeïne-tannaat — Steeds werd het af- 

 treksel bereid door 5 gr. thee met 400 c. c. kokend water 

 te overgieten en daarmede 5 minuten te laten staan. Dan 

 werd gefiltreerd. 



Voor de bepaling van caffeïne-tannaat werden 200 c. c. 

 van het filtraat even zuur gemaakt met verdund zwavel- 

 zuur, daarna met ammoniumsulfaat verzadigd en afgekoeld. 



Dan werd opnieuw gefiltreerd en het filtraat gebruikt 

 voor de extractie van de overmaat van looistof met 

 azijnaether en van caffeïne met chloroform. 



Het neerslag op het filter werd zoo goed mogelijk in 

 een luchtstroom gedroogd en dan met zijn inhoud uitgetrok- 

 ken met een mengsel van 1 deel alcohol op 2 deelen benzol. 



