— 505 — 



De vereenigde extracten werden tot 100 c. c. aangevuld. 



Hiervan werden 25 c. c. met een afgewogen boeveelheid 

 loodoxyde {A^ 3 gr.) afgedampt, onder aanhoudend roeren. 

 De droge massa werd dan met water tot een brij aange- 

 roerd en verscheidene malen met chloroform uitgetrokken. 

 Na afdestillatie van dit oplosmiddel, blijft de uit het 

 cafifeïne-tannaat afkomstige cafifeïoe achter. 



Het loodrésidu werd dan zorgvuldig bij 120° C tot con- 

 stant gewicht gedroogd. De gewichtstoename wijst de 

 hoeveelheid door het loodoxyde gebonden looistof aan. 



Een ander gedeelte van de benzol-alcohol-oplossing (25 c. 

 c), tot droog toe verdampt, geeft het totaal gehalte aan 

 caffeïne-tannaat. 



Bepaling van het totaal gehalte aan tannine. 

 Goede resultaten geeft de volgende methode: 

 Bij 20 c. c. van het aftreksel wordt na toevoeging van 

 een kleine overmaat natriumbicarbonaat, zoo lang een 

 Vio N. oplossing van Jodium toegevoegd lot een weinig 

 van het mengsel, met benzol uitgeschud, vrij jodium aan- 

 wijst, kenbaar aan de kenmerkende violette kleur. De 

 factor voor looistof, waarmee iedere c. c. gebruikte Jodium- 

 oplossing vermenigvuldigd werd, was 0.0021. 



Bepaling van het totaal gehalte aan caffeïae. 

 Het extract wordt eerst zwak aangezuurd met verdund 

 zwavelzuur en dan met een overmaat loodoxyde opgekookt. 

 Na een half uur ongeveer wordt een lichtgele vloeistof 

 verkregen, die zich uitstekend laat affiltreeren en dan 

 verscheidene malen met chloroform uitgeschud wordt, waar- 

 op bij verdamping van de chloroform de caffeïne zich afscheidt. 



Naschrift van den vertaler. 



De in deze verhandeling beschreven onderzoekingen 



gelden Britsch-Indische, Ceylon- en China-theeën; de steller 



schijnt of geen Java thee tot zijn beschikking gehad 



te hebben, of hij vond deze soort niet interessant genoeg, 



Teysmannia 1912. 34 



