— 559 — 



voor Europeeschen smaak beter en aangenamer dan de 

 Chineesche. Verder bleek de Assamthee ook méér product 

 ze geven en nu was het weldra met de Chineesche Thee 

 gedaan. In 1873 begon men de Assamthee op Java in te 

 voeren en het succes ervan was groot. Overal werd deze 

 soort ingevoerd en er bleef nog maar weinig Chineesche 

 Thee over. 



Behalve in de cultuur, hadden er ook veranderingen in 

 de fabrieken plaats, vooral m den loop der laatste 25 

 jaren. Alle ouderwetsche inrichtingen zijn nu verdwenen 

 en vervangen door nieuwe vindingeo. 



Zoo ontstond uit de oude gouvernementstheecultuur de 

 nieuwe vrije cultuur met hare schitterende Assamthee- 

 tuinen en moderne fabrieken, dank zij vooral de bekwaam- 

 heid en energie der Javasche theeplanters, wien het ge- 

 lukte, uit een verliesgevende, hopelooze gouvernements- 

 cultuur een bloeiende, zeer hoopvolle vrije cultuur te 

 schoppen, die een schoone toekomst tegemoet gaat. 



DE THEEPLANT. 



De Thee behoort tot de familie der Ternstroemiaceae^ 

 waarvan de vertegenwoordigers bijna alle in de tropische 

 en subtropische streken voorkomen. 



Men onderscheidt twee hoofdvormen van gecultiveerde 

 thee, n.1. de Chineesche of Javathee en de Assamthee, nu 

 eens als afzonderlijke soorten beschouwd {Thea sinensis, 

 Thea assarnicd)^ dan weer als in de cultuur ontstane vor- 

 men. 



Vroeger werd China voor het vaderland van de Thee 

 gehouden ; de Engelschen nemen echter in den regel aan, 

 dat de Thee uit Indië naar China is overgebracht. 



De theeplant is houtig; de Chineesche een lage heester, 

 tot 3 M. hoog, de Assamthee een lage rijkvertakte boom, 

 die tot 12 M. hoog kan worden. De bloemen zitten alleen 

 of bij 2 — 4r in de oksels der bladeren; zij zijn wit, welrie- 

 kend en hansen iets over. 



