— 560 — 



De bloemen zijn tweeslachtig, hebben een 5—6 bladigen 

 kelk, een eveneens 5 — 6 bladige bloemkroon, talrijke meel- 

 draden en een bovenstandig 3-tallig vruchtbeginsel, waar- 

 boven zich een stijl varheffc, die in drie takken uiteengaat, 

 welke de stempels dragen. 



Na den bloei ontwikkelt zich een houtige doosvrucht, 

 welke bij rijpheid openspringt, waarbij een middenzuiltje 

 blijft staan. De zaden zijn bruin, zuo groot als een knikker, 

 bolrond. 



Het voedsel bevindt zich in de dikke zaadlobben van 

 de kiem. De leerachtige, van boven geheel kale, lancet- 

 vormige bladeren staan afwisselend aan de takken. Bij 

 de Chineesche thee zijn de bladeren weinig of niet toe- 

 gespitst; zij zijn kleiner en smaller dan die van Assam- 

 thee. De talrijke thans in cultuur zijnde vormen onder- 

 scheidt men het best naar den bladvorm, de verhouding 

 van lengte en breedte enz. Vele vormen zijn kruisingen 

 tusschen Chineesche en Assamthee. 



De verschillen dezer hoofdtypen zijn de volgende: 



1) plant en bladeren van Assamthee zijn veel grooter 

 dan die van Chineesche thee. 



2) de bladeren van Assamthee zijn meer toegespitst, 



3) de zijnerven van het blad maken een scherperen hoek 

 met de hoofdnerf bij de Chineesche thee. 



4) De Assamthee heeft veel hooger looizuur- en cof- 

 feine-gehalte en minder cellulose. 



De op Java gekweekte soorten komen meer overeen 

 met de Assamthee. 



Van de vier oorspronkelijke in Assam in 't wild voor- 

 komende typen zijn de voornaamste het Manipur- en het 

 Assam indigenoustype. 



Het eerste heeft het grootste blad, donkergroen gekleurd, 

 langwerpig en puntig; het tweede is minder forsch met 

 lichtgeelachtig groen en kleiner blad. 



Verder zijn er nog veel variëteiten met namen naar 

 de streek, vanwaar ze geïmporteerd zijn. 



