— 564 — 



Pengalengan) zijn nog rijkere humusgronden (12 tot 20%); 

 het zijn wel de beste cultuurgronden. Behalve de humus 

 bevatten ze ook nog al de overige plantenvoedingsstoffen, 

 zoodat er zeer rijke oogsten van een zeer goede kwaliteit 

 thee zijn. Het zijn theetuinen, die iedere vergelijkiug met 

 de befete tuinen in Britsch-Indië kunnen doorstaan. 



Verder wordt er nog theecultuur gedreven op sommige 

 sedimentaire gronden. Door hun veel grooteren ouderdom 

 zijn ze sterker verweerd ; ze zijn minder doorlatend en meer 

 kleiachtig. Het humusgehalte is zeer uiteenloopend en 

 varieert van 4 — 12%. De ondernemingen, op deze gron- 

 den gelegen, werken vooral op mooi uitziende soorten, zoo- 

 genaamd op stuk; de prijzen dezer soorten zijn dikwijls 

 hoog en de soorten zeer gewild aan de markt; de produc- 

 tie is niet zelden van 1500 — 2000 pond per bouw. 



Wat nu betreft het openleggen van den grond, kan het 

 terrein bedekt zijn met hoog opgaand hout (oerbosch), 

 kreupelhout of grassoorten (glagahveld) of wel met cultuur- 

 planten (oude tuinen). In ieder geval moet het terrein 

 worden schoongemaakt en alle planten worden verwijderd. 



Door oerbosch kapt men eerst een rechten weg met daarop 

 loodn. cht gaande paden; verder kapt men in regelmatige 

 vierkanten zoover men denkt te ontginnen in een jaar. 

 Takken met struikgewas worden na drogen verbrand. 

 Bij de boomen zoekt men de voor timmerhout bruikbare 

 uit en merkt deze voordat men gaat kappen. De boomen 

 worden liefst bij den grond afgekapt en de wortels er uit 

 gehaald, wat echter dikwijls ondoenlijk is. Het verwijde- 

 ren der wortels is aan te bevelen, daar deze soms aanlei- 

 ding tot schimmelvorming geven. Het verbranden der tak- 

 ken geschiedt op kleine hoopen om geen humus te verbran- 

 den; stammen worden weggevoerd en verkocht, of als dit 

 te duur is, laat men ze liggen en plant er omheen. 



Kreupelhout of gras wordt eenvoudig gekapt en ver- 

 brand. Oude tuinen worden van alle boomen en struiken 

 ontdaan; het opnieuwplanten wordt daarna echter dikwijls 



