— 575 — 



Bij een jongen aanplant is het snoeien heel anders dan 

 bij een ouderen, waar het in hoofdzaak om een zoo hoog 

 mogelijke productie gaat, terwijl men in de eerste jaren 

 moet zorgen voor flinke planten. 



Hoe hoog men snoeit, hangt af van de variëteit en van 

 de groeiomstandigheden. Het Assam-indigenousiype heeft 

 b. V. meer neiging om een enkelvoudigen stam te vormen, 

 terwijl het Manijmriti/pe zich meer laag vertakt; dus 

 snoeit men het eerstgenoemde laag, het andere hoog. 



Hoofdzaak is echter de wijze, waarop men snoeit. Men 

 moet trachten, zoo spoedig mogelijk een gesloten aanplant 

 te krijgen met veel nieuw, krachtig hout, en toezien, dat 

 men zoo lang mogelijk een diepen snoei of kranssnoei 

 („collar pruning") kan ontberen, waarbij de vorm verloren 

 gaat, die men door vele jaren werk verkregen heeft. 



Het uitplanten der jonge plantjes werkt als een snoei; 

 de eerste werkelijke snoei gebeurt eerst als de plant 2 

 jaar oud is. Bij het uit de pit planten snoeit men, als 

 de plant 3 tot 4 voet hoog is en snijdt men den hoofd- 

 stam af op een hoogte van ^ — U voet. 



Na minstens een jaar krijgt men den tweeden snoei, 

 liefst aan het eind van den drogen moesson. Deze 

 snoei is zeer belangrijk ; men moet genoeg hout laten 

 voor een lateren diepen snoei, dus vrij lange takken laten 

 staan. De eerstvolgende snoeien zijn telkens iets hooger 

 en steeds in het nieuwe hout. Na 5 tot 7 snoeien volgt 

 een diepe snoei, waarbij in de oude takken wordt ge- 

 snoeid en het hout der laatste jaren verwijderd wordt. De 

 gewone tijd tusschen twee snoeien is U — 2 jaar, soms 

 3 jaar. Met den pluk wacht men na den snoei tot de 

 takjes 6 — 8 bladeren bezitten. 



Het is van groot belang, tegelijk met den snoei een 

 grondbewerking of bemesting toe te passen. 



De voornaamste op Java voorkomende ziekten van de 

 thee zijn de volgende: 



