— 649 — 



ren. Een ander voordeel is, dat als men de Osmunda' 

 vezels In den winter ontvangt, het de slappe tijd is en men 

 in de gelegenheid is om het materiaal te bereiden en gereed 

 te maken, zoodat in het voorjaar dadelijk met het ver- 

 planten begonnen kan worden. 



Bij aankomst worden de vezels met een bijl grof ge- 

 hakt, daarna uit elkaar geplozen en eindelijk nog eens 

 fijner gehakt, zoodat men stukjes verkrijgt, niet dikker 

 dan een vinger. Indien men het materiaal niet dadelijk 

 gebruikt, moet het droog worden bewaard. Bij het ver- 

 planten der Orchideeën moet men eerst alle deelen van 

 het vorige mengsel zorgvuldig verwijderen en de doode 

 wortels insnijden. Het is aan te bevelen, aan iedere plant 

 niet meer dan vier schijnknollen te behouden ; ingeval 

 de plant zwak is, mogen er vijf aan blijven, men heeft 

 dan in het begin geen groote potten noodig. De pot mag 

 vooral niet te groot zijn, zulks brengt veel nadeelen met 

 zich; als er maar voldoende ruimte is voor 2 of 3 nieuwe 

 pseudo-bulbi. Een zwak of ziekelijk plantje geeft men 

 een kleiner potje, waarin slechts één schijnknol zich kan 

 ontwikkelen aan de oude plant. 



Een groot deel van den pot vuile men met potscherven; 

 in groote potten plaatst men wel een omgekeerde kleine 

 pot, hierop komt een laagje schoone Os??»mda-wortels en 

 eindelijk de plant. Als men de Orchidee met de linkerhand 

 in den pot houdt, kan men met de vingers van de rech- 

 terhand een deel der Oswwnda- vezels tusschen de Orchi- 

 deeën-wortels brengen ; de oudste schijnknollen moeten 

 tegen den rand van den pot komen. Goed bewortelde 

 planten kan men voldoende vast in den pot krijgen, als 

 men de Osmimda-w ezels met een puntig stuk hard hout 

 tusschen de wortels flink vastdrukt. Daar de Orchidee 

 nooit diep geplant mag worden, is het bij planten met 

 weinig wortels noodzakelijk, haar door middel van een of 

 ander steunsel vast in den pot te plaatsen. 



Het mengsel mag niet boven den pot uitsteken. Het 



