— 664 - 



men geen personeel en geen vee, zoodat ook dit moet ge- 

 schieden met den patjol. Ook hier zullen de uitgaven 

 zoo niet hooger, dan toch zeker even hoog komen te staan. 



Het zaaien geschiedt in Europa met de machine. Dit 

 zal hier met de hand moeten geschieden. Al zijn de 

 loonen lager, de uitgaven zullen ten slotte toch vast wel 

 hooger komen dan in Europa. Zeker bedraagt dit wel een 

 f 10 per bouw; indien het althans zorgvuldig gebeurt, 

 en dat is een noodzakelijke voorwaarde. Het sleepen komt 

 dan evenwel te vervallen. 



Vergelijken we de werkzaamheden tot en met het zaaien 

 dus met elkaar in Europa en op Java, dan bedragen de 

 uitgaven hiervoor in Europa f 28 per H.A, en op Java 

 f 40 tot f 50 per bouw of in beide streken per bouw res- 

 pect, f 20 en f 45. 



Voor we de overige uitgaven bespreken, moeten we het 

 eerst weer hebben over den prijs der inlandsche werk- 

 krachten. De dagloonen zijn aanmerkelijk lager dan in 

 Europa, maar de arbeid, die gepraesteerd wordt, eveneens. 

 Voor een dagloon van f 2 wordt in Europa gewerkt van 

 's morgens 4 of 5 uur tot 's avonds 6 of 7, met slechts 

 enkele uren pauze, dus tegen 14 et. per uur. Maar daar 

 staat tegenover, dat gedurende dien tijd veel meer arbeid 

 wordt geleverd dan een inlander in denzelfden tijd verricht. 

 Bovendien is de Europeesche arbeider lichamelijk veel mee.i 

 geschikt voor zwaren arbeid en kan werken zonder toe- 

 zicht. En juist het wieden en opéénzetten der bieten, en 

 het rooien vragen van den man groote geoefendheid om 

 veel en goed werk te leveren. Misschien dat later bij 

 meer bedrevenheid de inlander het werk even goedkoop 

 verricht, in 't begin zal het werk vast duurder uitkomen. 

 Waar wieden, dunnen en rooien in Zeeland ongeveer f 70 

 kosten per H.A., zal men op Java dus in 't begin zeker 

 wel moeten rekenen op f 70 per bouw. 



Rest thans nog het vervoer. In Holland is de gelegen- 

 heid voor bietenvervoer uitermate gemakkelijk. Overal heeft 



