— 672 - 



gequalificeerd. Om op zulke gegevens te bouwen, moet 

 men wel veel speculatiegeest bezitten! 



Beter dan van deze gegevens kan men gebruik maken 

 van de cijfers omtrent den invoer in Amerika en Europa, 

 die zeker heel wat meer vertrouwen verdienen. 



Zoo vindt men in het Verslag van de bovengenoemde 

 Commissie een hoofdstuk, getiteld : „Is er overproductie?", 

 waarin men aan de hand van deze invoercijfers en nog 

 andere gegevens tot de conclusie komt, dat er geen 

 overproductie bestaat. „Belangstellenden" mag ik zeker 

 wel naar die beschouwing verwijzen. De hooge unit van 

 thans wijst er ook voldoende op, dat er geen overproductie 

 is geweest. 



Aan de eerste conclusie van de „belangstellende" schrij- 

 vers sluit zich gemakkelijk hun derde aan, waarin zij 

 mededeelen, dat de totale productie aan cocablad van Java 

 in de eerste helft van 1911 nog niet J van de bekende 

 wereldproductie bedroeg. 



Blijkbaar — het volgt althans uit hun berekening op 

 blz. 146 — bedoelen de Schrijvers niet de productie, maar 

 den uitvotr uit de productielanden. 



Dat dit niet hetzelfde is, is gemakkelijk te begrijpen; 

 bij het berekenen van de wereldproductie toch zou ook 

 de hoeveelheid blad, welke in de productielanden in Zuid- 

 Amerika zelf wordt verbruikt, moeten worden mede ge- 

 rekend. 



Bedoelde conclusie nu steunt op een berekening, welke 

 op blz. 146 te vindenis. Dat die berekening kant noch wal 

 raakt, zal uit het volgende duidelijk blijken. 



In de eerste plaats begaan de Schrijvers de onbegrijpelijke 

 fout, alles tot blad te herleiden en dan de hoeveelheden 

 Peru- en Javablad, als gelijke producten, op te tellen. 

 Nu weet ieder, dat die twee bladsoorten meestal niet ge- 

 lijk ^ijn en de Schrijvers hebben dan ook zelf, op blz. 145, 

 met dikke letters laten drukken, dat het blad van alle 



