- 676 - 



Merkwaardig is, dat de Schrijvers op blz. 102 mededeelen, 

 dat door den uitslag van de Opium-conventie de cocaïne- 

 fabrikanten hun afzet zullen zien afnemen en dat zij als 

 gevolg hiervan reeds bij voorbaat getracht hebben, door 

 lage unitprijzen hoogere winsten te behalen. Hoe, zou 

 men vragen, komen die fabrikanten zoo eensgezind? Zou 

 dat niet op eene vereeniging duiden? 



De vierde conclusie van de schrijvers luidt apodictisch, 

 „dat van een actie van de Javacocaplanters om tot meer 

 loonende prijzen voor hun product te komen, geen noe- 

 menswaard succes te verwachten is." 



Deze conclusie steunt volgens blz. 152 op eenige cijfers, 

 welke ik tot mijn spijt niet heb kunnen vinden. Op blz. 

 105 en 106 wordt deze quaestie ook besproken. Een we- 

 reldbond voor de cocaplanters wordt het eenige middel 

 tot verbetering genoemd, maar dit denkbeeld is volgens 

 Schrijvers niet te verwezenlijken, omdat „de belangen 

 van de producenten in de verschillende landen te veel 

 uiteenloopen." 



Welke belangen loopen dan toch wel uiteen, waarde 

 Schrijvers? Mij dunkt, het plan van een wereldbond is 

 een goed idee, het toont zoo duidelijk den economischen 

 blik van de Schrijvers, dat ik het werkelijk jammer vind, 

 dat het niet uitvoerig is toegelicht. Wat zou alles bloeien 

 en groeien, als er maar wat meer wereldbonden waren ! 



„Aaneensluiting van de Javaplanters zou alleen maken, 

 dat zij hun product met meer kwijt zouden kunnen raken." 

 heet het verder. 



Waarom? Is dat met de kinine ook gebeurd, toen de 

 planters zich vereenigden? „Aaneensluiting met fabrikan- 

 ten, zooals nu bij de kina gelukt is, verdient ten zeerste 

 aanbeveling, doch het is absoluut zeker, dat de fabrikan- 

 ten daarvoor niet te vinden zullen zijn." 



Benijdenswaardig is de zekerheid, waarmede de Schrij- 

 vers den lezer weten in te lichten! 



„Een andere weg om betere prijzen voor het product 



