— 718 — 



anders één enkel of zelfs geen. Aan deze uitloopers heeft 

 men ongeveer elke 5 dagen een blaadje ; het duurt circa 

 een maand voordat ditzelfde takje plukbaar is. 



Daar echter niet alle uitloopen tegelijkertijd uitkomen 

 en even snel groeien en men ook niet eiken dag kan 

 komen plukken, doet men dit elke 6 — 12 dagen. Hoe 

 vaker men plukt, des te beter is het voor den pluk en 

 des te beter kan men oppassen, dat- „poetjoek boeroeng'' 

 niet te oud wordt geplukt. „Poetjoek boeroeng" is letter- 

 lijk onvruchtbare uitloop, dus een blaadje, waaruit geen 

 poetjoek voortkomt. Vormt het zich, dan duidt dit een pe- 

 riode van rust voor de plant aan; als er dan weer een 

 uitloop komt, zou het jongste blad aan den poetjoek boe- 

 roeng wel 10 dagen oud zijn en de overige dus onge- 

 schikt voor de fabrikatie. 



Een derde manier van plukken op Java is, dat men, 

 behalve alle gewone plukbare twijgen, ook die plukt, die 

 minder blaadjes hebben ; men zorgt echter, dat overal de 

 „kepel" (onvolkomen blaadje onder aan den voet van 

 den tak) en minstens een blad overblijft. Deze methode 

 geeft een fijneren pluk en betere thee, echter wordt zij als 

 verkeerd voor den aanplant beschouwd, daar alle jonge 

 blaadjes worden weggenomen, die voor de assimilatie 

 moeten zorgen. 



Bij het „op stuk" werken plukt men peccoblad en 

 groot blad afzonderlijk. Het plukken van een gedeelte 

 van het vierde blad is af te keuren, want men kneust 

 dit blad te zeer, wat slechts grove thee geeft. 



Er moet steeds goed toezicht bij den pluk zijn, dat er 

 geen blaadjes worden overgeslagen, die bij den volgenden 

 pluk te oud zijn; als dit meermalen gebeurt, wordt de 

 aanplant te hoog en moet men te vroeg snoeien. 



Het geplukte blad wordt in een doek (slendang) gedaan, 

 die, als hij te zwaar is, ergens in de schaduw wordt 

 neergelegd, totdat alles naar de fabriek gebracht wordt. 



In Britsch- Indië doen de pluksters het blad in korven. 



