— 724 — 



vormen deze haartjes het zoogenaamde „geelpunt"; men 

 ziet ze gaarne in de thee. 



De gele kleur komt van het residu der sappen bij het 

 rollen; bij groene thee blijven ze wit. 



Het aantal soorten thee op een onderneming hangt 

 af van de markt, waar verkocht wordt en van het 

 inzicht van den administrateur. Voor Londen maakt 

 men b. v. stofthee („pouchon"), broken pecco, pecco en pecco 

 souchon. 



Bij ondernemingen, waar men zoogenaamd „op stuk" 

 werkt , maakt men veel meer soorten en haalt men er de 

 geelpunt uit. Men rolt en breekt minder om een glanzend 

 zwarte thee te verkrijgen met mooi goud-gele puntjes. 



Men heeft dan de volgende soorten : 



Poitchon of dust. peccosiftings en peccofannings (veel stof- 

 thee) ; 



gebroken thee (ouderblad, platte stukjes); 



gebroken pecco^ gebr oranje pecco (I en II); 



pecco , oranje pecco (I en II); 



pecco souchon ; 



souchon. 



Na het sorteeren verpakt men de thee in groote, met 

 bladtin bekleede„ bewaarkisten". De verzending naar de 

 markt geschiedt op bepaalde tijden ; de thee wordt dan 

 verpakt in met bladlood bekleede houten kisten, die op de 

 onderneming zelf gemaakt worden. Het hout wordt 

 genomen uit nog aanwezig oerbosch of aangeplant. Goed 

 hout leveren de „Cedrela serrulata" (Soeren) en de 

 Melia azedarach (Min d i ). 



De kisten bevatten ongeveer 40 K. G. thee, die er vast 

 ingepakt wordt, gewoonlijk door een schudraachine. Is de 

 kist gevuld, dan wordt de looden kist dichtgesoldeerd en 

 dan de houten kist dichtgespijkerd. Op het spoor, zoowel 

 als aan boord wordt de vracht berekend naar den „/cw&zeA'c?* 

 inhoud"., wat ook een reden is om zooveel mogelijk thee 

 in een kist te pakken. Thee neemt gemakkelijk vocht 



