— 744 — 



vrij ongevaarlijk. Voor de robusta kan zij echter niet als 

 zoodanig beschouwd worden; het is voorloopig de eenige 

 schimmelziekte, waarvoor robusta bepaald meer vatbaar 

 is dan C. arabica en C. liberica. Op de pépinières ziet 

 men niet zelden de bladeren der plantjes in sterke mate 

 bezet met de eigenaardige vlekken, bruin met een licht- 

 geel of wit centrum,vaak nog omgeven door een lichte zone. 



Deze vlekken zijn o. a. door het ontbreken van geelach- 

 tig of witachtig sporenstof te herkennen van de vlekken 

 van de echte bladziekte (Hemüeia), die althans bij rijpheid 

 van de schimmel dit sporenstof vertoonen, meestal aan 

 de achterzijde van het blad. Zijn de robusta-plantjes sterk 

 door Cercospora aangetast, dan worden zij in groei zeer 

 teruggehouden en gaan somtijds zelfs te gronde. De zeer 

 vatbare individuen vernietigen en de pépinières, zoo 

 noodig ook de boomen in de tuinen, bespuiten met Bouil- 

 lie Bordelaise zijn maatregelen, aan te bevelen bij een 

 eenigszins ernstige aantasting. 



Voor de gewone bladziekte (Hemüeia) is robusta niet 

 immuun, ofschoon veel minder vatbaar dan Javakoffie 

 of Liberia. Slechte cultuurtoestand verhoogt de vatbaar- 

 heid en vaak is het mogelijk, bij robusta's, die door He- 

 mileia zijn aangetast, de ziekte geheel te overwinnen door 

 hen te bemesten. Er zijn echter bepaalde robusta-boomen, 

 die ook bij den besten cultuurtoestand nog vatbaar zijn 

 voor bladziekte. Zulke boomen leveren in meer dan één 

 opzicht een gevaar op voor de robusta-cultuur en moeten 

 dan ook onherroepelijk en ten spoedigste vernietigd worden. 



De Ascospora-ziekte (ook wel Robusta-stamkanker ge- 

 noemd) werd door von Faber ^) op een land in de buurt 

 van Buitenzorg en op Bangelan waargenomen. De blade- 

 ren der aangetaste boomen waren geel van kleur en hingen 

 er slap bij of waren gedeeltelijk afgevallen. De verschijn- 

 selen geleken dus veel op aaltjes-aantasting. De schors 



i) VON Fap.er. De Stamkanker van de Robusta- en Quillou-koffie 

 ^Teysmannia XXI (1910) bl. 548). 



