— 774 — 



Echter ook vóór dien tijd — wanneer de stompen nog 

 niet zijn weggerot — kan de planter reeds veel doen om 

 de ziekte tot een minimum te beperken. 



De methode om dadelijk bij het ontginnen alle stompen 

 te rooien, is te kostbaar, en trouwens niet eens volkomen 

 afdoende, want er blijven altijd nog wortels in den grond, 

 waarop de schimmel kan voortwoekeren. Maar wel kan 

 ook in die eerste jaren reeds veel bereikt worden door 

 telkens, wanneer een boom ziek wordt, de stomp, vanwaar 

 de infectie gekomen is, op te sporen en te verwijderen en 

 de geheele geïnfecteerde plek onschadelijk te maken. 



Dit wordt het best bereikt door de geïnfecteerde plek te 

 isoleeren met een greppel van 2^ voet diepte en binnen 

 die plek het doode hout uit te graven en den grond te 

 behandelen met kalk naar rato van 10 Kg. per 100 vier- 

 kante voet. 



Hierbij moet alleen zorg worden gedragen, dat men de 

 plek, die men isoleert, niet te klein neemt en het is daarom 

 het- veiligst, als men de greppel graaft buiten om den 

 kring van gezonde boomen, die den zieken boom omgeven. 



De invloed van behoorlijke drainage komt vooral voor 

 den dag, als de tuinen ouder zijn; in de eerste jaren is de 

 invloed van de stompen zóó groot, dat weinig verschil is 

 te zien tusschen goed en slecht gedraineerde landen. 



Infectie door sporen, dus bovengrondsche infectie, schijnt 

 geen rol te spelen van eenig belang. 



De toepassing van fangiciden of desinfecteerende stoffen 

 (zooals bv. carbolineum) heeft, volgens het verslag, bij proe- 

 ven in de Straits geen succes gehad. Mr. Keith Banceoft 

 noemt als bezwaren der methode, dat met een fungicide 

 toch onmogelijk alle geïnfecteerde wortels te bereiken zijn, 

 en dat het ook niet de schimmel doodt, die m den wortel 

 is doorgedrongen, en hij betwijfelt, of de methode wel op 

 een groote oppervlakte is toe te passen. 



Hiertegenover mag wel vermeld worden, dat op Java 

 en Sumatra met de carbolineum-methode van Ris op 



