— 776 — 



echter, dat de Phyllosücta wel degelijk de oorzaak was 

 van het afsterven der twijgen en toppen. 



Van deze ziekte hebben alleen jonge boomen van hoog- 

 stens een jaar of 2 te lijden. Zij begint met een donker 

 bruine vlek, die meestal ongeveer een voet onder den top 

 van tak of twijg optreedt; deze vlek breidt zich uit en de top 

 sterft af, gewoonlijk over een afstand van een voet of drie. 



De directe schade is dus niet groot, maar door aan de 

 reeds genoemde Biplodia-ziektQ gelegenheid te geven om 

 in den boom te dringen is de Plujllosticta indirect vrij 

 schadelijk. 



Ter bestrijding is het aan te bevelen, de toppen, zoo- 

 dra zij zijn aangetast, af te snijden en de wond te teeren. 

 De schrijver beveelt hiervoor aan teer, gemengd met klei, 

 aangezien teer, als zij langs de jonge uiteinden der takken 

 afdruipt, deze beschadigt. 



Als voorbehoedmiddel wordt aanbevolen, de boomen te 

 bespuiten met zwavelkalk (Californische pap). Mr. Keith 

 Bancroft beschouwt deze in dit geval als meer aan te 

 bevelen dan Bordeauxsche pap, omdat zwavel-kalk tevens 

 als insecticide werkzaam is. Ik moet echter bekennen, 

 dat ik voor mij voorloopig voor zulk een bespuiting toch 

 Bordeauxsche pap zou verkiezen: de bereiding en de 

 toepassing van dit middel zijn eenvoudiger, terwijl het 

 nadeel, dat het geen insecticide werking heeft, niet groot 

 is, zoolang Hevea zoo weinig last heeft van schadelijke 

 insecten. 



Djamoer oepas („pink disease") trad op verschillende 

 onderneraiogen op, maar de schade was niet groot. Ook 

 een paar andere schimmels: „thread blight fungus" en een 

 andere, beschreven als „silvery white fungus" waren van 

 weinig beteekenis. 



Als schimmels, die de bladeren aantasten, worden ver- 

 meld Phyllosücta Heveae, die indertijd door Zimmermann is 

 beschrever, en Pestalozzia Pabnarum, op Java welbekend 

 als vijand van de cosospalm. 



