— 777 - 



In oudere aanplantingen — van 6 jaar en ouder — ver- 

 oorzaakte het afsterven der onderste takken van vele 

 boomen eenige ongerustheid. Het trad vooral in den dro- 

 gen tijd op. Het blijkt echter een volkomen normaal 

 verschijnsel te zijn, een gevolg van de uitbreiding van 

 de kroon, waardoor de onderste takken te veel beschaduwd 

 worden. Al naar gelang van de dichtere of minder dichte 

 plantwijdte treedt deze „self pruning" („natuurlijke snoei" 

 zou men kunnen zeggeu) vroeger of later op. 



Wat Keith Bancroft meedeelt over het optreden van 

 doode plekken in de schors, waarvan de oorzaak niet kon 

 worden ontdekt, doet vermoedeo, dat deze ziektegevallen 

 voor het grootste deel gevallen van kanker zijn geweest. 



Dat het verloop van de kankerziekte den schrijver niet 

 duidelijk is geweest, blijkt ook wel uit hetgeen bij omtrent 

 de j.burrs" meedeelt. 



De „burrs" of knobbeltjes, die in de bast van vele ge- 

 zonde Hevea-boomen voorkomen, zijn vermoedelijk niets 

 anders dan ,mazelknolletjes", zooals wij die in Europa 

 vooral bij beuken zoo algemeen aantreffen, en die, zoodra 

 zij wat grooter worden, met den vinger gemakkelijk uit de 

 schors uitgewipt kunnen worden. Zij bestaan ook bij de 

 Hevea uit een zeer hard houtweefsel en zijn daarom bij 

 het tappen hinderlijk. Het is dus aan te bevelen, de 

 „burrs" of „mazelknolletjes", voorzoover zij in het te tap- 

 pen deel van de schors voorkomen, te verwijderen. 



In het verslag van Keith Bancroft treffen wij echter 

 de ook door Petch verkondigde bewering aan, dat de burrs 

 zich zouden ontwikkelen tot groote houtwoekeringen in 

 de schors, die soms een afmeting van meerdere voeten 

 kunnen aannemen („large outgrowths sometimes mea- 

 surable by feet"). 



Dr. RuTGEBS heeft evenwel aangetoond (de publicatie 

 dienaangaande is ook in deze aflevering gerefereerd), dat 

 deze houtwoekeringen niets te maken hebben met de 

 „burrs" en een gevolg zijn van den kanker. 



