— 41 — 



sieten van dieren en planten, iiet zijn uiterst kleine beestjes, de 

 bovengenoemde soort bereikt zelden de lengte van 1 mm. Door 

 onzen bekenden plantenpatholoog Dr. Ritzema Bos is hij als Aphe- 

 lenclius ormerodes beschreven. 



Bij varens ontstaan door genoemde draadworm bruine vlekken 

 op de bladeren. Bij Pteris komt een eigenaardige vlekkenvorming, 

 zooals die ook bij andere gewassen te zien is. Die vlekken zijn 

 namelijk scherp begrensd, de grenzen worden gevormd door de 

 vaatbundels in het loof. Oogenschijnlijk leveren die vaatbundels 

 een hindernis aan het wormpje om verder door te dringen, en 

 een dergelijke ruimte wordt eerst geheel bruin voor bij een ander 

 deel van het blad de verkleuring begint. Men ziet dan naast 

 bruine vlekken, frisch groen en de bladeren die zwaar aangetast 

 zijn hebben dikwijls het uiterlijk alsof zij gestreept zijn. 



In ieder van die bruine vlekken en in de onmiddelijke omge- 

 ving daarvan, bemerkr men de uematoden steeds in groot aantal. 

 Het schijnt alsof na de verplaatsing, de voortplanting in het groot 

 plotseling optreedt. Opmerkelijk is het, dat het ontstaaa der vlek- 

 ken dikwijls in eens in aanzienlijk aantal geschiedt. Ineen varen- 

 kweekerij bemerkte men in den herfst de ziekte in Pteris, en in vrij 

 korten tijd was de geheele voorraad, bestaande uit verschillende 

 Pleris-^oovtQn vernietigd, ook Aspleniiim bulbiferum en diver- 

 sifohim werden gelijktijdig aangetast. Waar de necnatode leeft 

 voor zij in de bladeren komt is nog onbekend. 



Bij Orchideeën doen de nematoden ook vlekken op de bla leren 

 ontstaan. Zooals bij Gijpripedinm is nagegaan, waren de eerste 

 niet scherp belijnde vlekken nog groen, iets ingezonken als het ware 

 onder de bladvlakte. Later worden al die vlekken bruin en binnen 

 korten tyd neemt het geheele blad dezelfde kleur aan en bederft 



Bij aaltjeszieke Begonia's noemt men hetzelfde verschijnsel als 

 bij Cypripedium waar, dat voor het ontstaan der bruine vlekken 

 eeii ineUaarzakken van het bladparenchijm optreedt. De inge- 

 zonken bladgedeelten zijn glasachtig doorschijnend alsof het blad- 

 moes vernietigd is en de bladwaaden op elkaar liggen. De kleur 

 op de^e plekken is in het eerst nog groen, gaat langzamerhand in 

 geel over en wordt eindelijk bruin. Dikwerf hebben de afgestorven 

 bruine partijen een gelen rand. 



Dezelfde soort leeft ook op de aardbeiplanten, maar vormt hier 

 ziekte verschijnselen, die van bovengenoemde afwijken. De door 



