— 42 — 



Aphelenchus ormeroides aangetaste aardbeiplanten, hebben namelijk 

 eigenaardige verkorte, verdikte, kromme stengels, de bladeren groeien 

 niet goed uit en de bloemen zijn misvormd. Enkele der misvormde 

 bloemen geven nog vruchten, deze zijn echter klein en slecht ge- 

 vormd. De door Ritzema Bos aan deze ziekte gegeven naam van 

 bloemkoolziekte, karakteriseert het beste de kwaal dezer aardbeien. 



Behalve de reeds genoemde kunnen nog Gloxinicis^ Chnjsanthcn^ 

 Anjelieren, Immortellen en tal van andere gewassen aan aaltjes- 

 ziekte lijden. Een uitvoerige opgaaf der in de literatuur bekende 

 gevallen dezer ziekte bij verschillende planten, komt in het werk 

 Marcixowski voor. 



De vraag of op overigens gezonde planten, door overbrengen 

 van Aphelenchus ormerodis, de typische ziekteverschijnselen kun- 

 nen ontstaan, of de uit zieke Orchideeën stammende aaltjes op 

 aardbeien en Begonia's overgebracht, dezelfde syroptonen te weeg 

 brengen en eindelijk langs welken weg de overbrenging gewoonlijk 

 plaats heeft, zal door proeven onderzocht moeten worden. 



Het gelukte inderdaad om door overbrenging van Nematoden 

 van een zieke Orchidee een gezonden Begonia ziek te maken, ook 

 op aarbeien had men hetzelfde gevolg, bij de laatste bleef de 

 geheele vervorming der plant als boven beschreven nog uit De 

 spleetopeaingea in de bladeren schijnen de toegangswegen te zijn» 

 waardoor de uiterst kleine aaltjes van het eene b'ad in het andere 

 kunnen dringen. Of de aaltjes altijd in de aarde van aangetaste 

 planten zitten is niet zoo geheel zeker, in ieder geval kan onder 

 sommige omstandisheden, het desinfecteeren der aarde, door mid- 

 del van zwavelkoolstof nuttig zijn. De reeds binnen de planten 

 zich bevindende aaltjes kunnen niet gedood worden, zonder de 

 plant zelf te beschadigen. Het afsnijden en verbranden van aan- 

 getaste bladeren, vermindert wel het aantal aaltjes, afdoende is het 

 echter niet. Ritzema Fos, die alle bladeren van een aangetaste 

 Pteris afsneedt, moest constateeren, dat de nieuw ontstane blaad- 

 jes weer even ziek waren. Het eenigste wat we nog doen kun- 

 nen is te zorgen, dat ziekte niet ingevoerd wordt, waar zij nog 

 niet is, door alle gevlekte bladeren van nieuw aangekochte plan- 

 ten af te snijden en te verbranden en ze verder voorloopig te isolee- 

 ren tot men bemerkt dat zij gezond zgn. w. 



[Gartenflora, Heft 8, 1909.) 



