— 48 — 



krijgt men dus bijna altijd een even getal. Gewoonlijk wordt bij 

 maïs in den oksel van een blad slechts een enkele kolf aangetroften ; 

 echter doen zich niet zelden gevallen voor (bij enkele kleinkolvige 

 maïstypen kan dit zelfs regel zijn), waarbij uit den kolfsteel in 

 den oksel van een, twee of drie (zelden meer) der evenbedoe'.de 

 scheedevormige schutblaren zich een zijkolf kan ontwikkelen. De 

 vrouwelijke aartjes zijn gezeteld in holten van de as en bestaan 

 ieder in aanleg uit twee bloempjes, die, evenals dit bij de manlijke 

 aartjes het geval is, door twee kelkkafjes worden omsloten, terwijl 

 elk dier bloempjes afzonderlijk nog van twee kroonkafjes is voorzien. 



De bloembekleedselen komen bij de manlijke en vrouwelijke 

 aartjes dus overeen. Waar echter bij do manljjke aartjes beide 

 bloempjes zich normaal ontwikkelen, daar komt bij de vrouwelijke 

 aartjes slechts het bovenste bli^empje tot ontwikkeling, terwijl van 

 het onderste bloempje de beide of slechts één der beide kroon- 

 kafjes tot ontplooiing komen en het vruchtbeginsel wegblijft. Door 

 dit wegvallen van het vruchtbegiusel van het onderste bloempje 

 wordt de indruk teweeggebracht, alsof het vrouwelijke aartje één- 

 bloemig is en behalve uit één enkel vruchtbeginsel, bestaat uit 

 twee aan de basis sterk leerachtige (of zelfs iets hoornachiige) 

 kelkkatjes en uit drie of vier vliezige kroonkafjes. 



Bij het geslacht Euchlaena zijn de vrouwelijke aren (die elk 

 eveneens door scheedevormige schutblaren zijn omgeven) zeer klein 

 en bij de bladoksels vaak in bundels bijeengeplaatst. Deze bundels 

 zijn ontstaan door een sterk optredende vertakking (uitgaande van 

 de uit zter korte geledingen bestaande aarsteien) in zich tot vrouwe- 

 lijke aren ontwikkelende zijassen. De as van elke vrouwelijke aar 

 is verdeeld in duidelijk afgescheiden boven elkaar geplaatste, enkel- 

 voudige geledingen, terwijl aan elke geleding zich slechts één enkel 

 aartje ontwikkelt. De stand der aartjes ten opzichte van de aaras 

 is afwisselend. Bij de rijpheid van de vrucht valt de aar in ge- 

 ledingen uiteen, welke de scbijnvruchten vormen, die als zaaigoed 

 worden aangewend. Elke schijnvrucht bestaat dan uit een asge- 

 deelte, hetwelk de m- 1 kafjts omkleede vrucht grootendeels om- 

 sluit, zoodanig dat slechts het verhoornde middengedeelte van het 

 buitenste kelkkafje zichtbaar is. De eigenlijke vrucht van teo^inte 

 is, vergeleken bij de maïskorrel, klein en geheel omhuld door de 

 kafjef, terwijl de maïsvruchten (behalve bij de tunicata-vorm, die 

 hier op Java niet wordt gekweekt) in rijpen toestand voor een 



