— 49 — 



groot deel onbedekt zijn. Overigens komt de vrouwelijke bloeiwij ze 

 van teosinte overeen met die van maïs. Bij Zea en Euchlaena 

 beiden steken de lange stempels boven de bladscheeden uit. De 

 niet bloeiende planten van maïs en teosinte laten zich dadelijk 

 onderscheiden door de uitstoeling De teosinteplant heeft, zooals 

 boven reeds werd opgemerkt, een groot uitstoelend vermogen, ter- 

 wijl de maïsplant zoo goed als nooit uitstoelt. Voor het overige 

 vallen de kenmerken der niet-bloeiende planten van Zea en Eu- 

 chlaena vrij wel geheel samen . 



Een korte beschrijving van de door kunstmatige kruising tus- 

 schen teosinte en maïs verkregen bastaardproducten vindt men door 

 Harshberger gepublic-^erd in de ^Contributions from the botanical 

 laboratary of' the University of Pennsylvania, Yolume II, „A study 

 of the fertile hybrids, produced bij crossing teosinte and maize". 

 Harshberger ging uit van teosinte als moederplant en bestoof deze 

 met stuifmeel van maïs. De omgekeerde verbinding (mais $ X 

 teosinte (f) bracht hij niet tot stand. De teosinte, waarmee hij 

 experimenteerde, beschreef hij als volgt: the two-ranked ears are 

 clustered in the axils of the leaves and have one fertile and one 

 rudimentary flower, placed in a hardened cup-shaped depression 

 of the rhachis, the lower coriaceous glume closing the mouth of 

 the hood formed by the rhacljis. Deze beschrijving komt geheel 

 met de onze overeen. De bastaardproducten worden door Harsh- 

 berger als volgt besproken : ^"When maize is crossed with teosinte 

 by the use of maize pollen the hybrid progeny of the first genera- 

 tion is intermediate and shows a much shortened branch in the axil of 

 a leaf with three or four ears clustered togetheraud surrounded oa 

 the outside bij leaves, which are usually termed husks These 

 hybrid ears resemble in a number of particulars those of teosinte 

 in that they are two ranked with the kernels in the hardened 

 depressien of an enlarged zigzag rhachis, which shows the begin- 

 niog of a coblike axis on which in this case the grains are dis- 

 posed in a distichons manner. The kernels of this hybrid generation 

 are larger, sharppointed and protrude between the scales (glumes) 

 from the cupshaped depression of the axis, which is in this case shallo- 

 wer than in teosinte. The outer glume, which is hard in teosinte 

 becomes larger and softer in the hybrid progeny. The axis is 

 still firm, glossy and chitinous. In the second year maize pollen 

 is again used to cross with the hybrid plants of the first generation. 



Te.sm. XXI 4 



