— 51 — 



deel de verschillen in groeivoorwaarden in deze schommelingen be- 

 treffende de uitstoeling hebben. Onder vrij ongunstige voorwaar- 

 den werden bastaardplanten gekweekt, die in het geheel geen 

 ondergrondsche vertakking vertoonden (terwijl dit onder die om- 

 standigheden wel bij de teosinteplanten het geval was). 



Ook wat het aantal in den oksel van een blad voorkomende 

 kolfjes aangaat, komen de planten der eerste bastaardgeneratie het 

 vadertype heel wat nader, dan het moedertype, hetgeen begrijpe- 

 lijk wordt, wanneer dit aantal in verband gebracht wordt met het 

 vertakkings vermogen. 



De bastaardkolfjes zijn zeer kort en gemiddeld slechts één tot 

 twee C.M. langer, dan de teosintekolfjes, "Waar de gemiddelde 

 lengte der kolven van het moederras (maïs) onder bepaalde groei- 

 voorwaarden 32 16.5 C.M. bedroeg, daar werd voor de gemiddelde 

 lengte der bastaardkolfjes onder nagenoeg dezelfde voorwaarden + 

 6.5 C.M. gevonden. In de kolflengte is dus het korte typa van 

 teosinte sterk prevaleerend. Zoo ook staan, wat betreft het aantal 

 aartjes (of op de rijpgeworden kolven het aantal korrels) per rij, 

 de planten der eerste bastaard^eneratie dichter bij het teosinte-type. 

 Voor dit gemiddeld aantal vrouwelijke aartjes per rij werd toch 

 voor het maïsras gevonden -±: 34.0 tegen + 9.5 bij de bastaard- 

 planten en tegen + 3.5 bij teosinte. 



Bij de bastaardkolfjes is de aanleg van een tweede rij aartjes 

 op elk der beide elkaar tegenovergestelde lijsten doorgaans dui- 

 delijk tot ontwikkeling gekomen. Echter is deze tweede rij aartjes, 

 die bij maïs gelijk wij hebben gezien normaal op elke lijst optreedt, 

 vaak onvolledig en ook wel bij de zeer achterlijke kolfjes in het 

 geheel niet aangelegd. 



In dit laatste geval is het bastaardkolfje evenals het teosinte- 

 kolfje slechts tweerijig (éën rij aartjes op elk der beide elkaar 

 tegenovergestelde lijsten). In het gewona geval echter zijn aan de 

 bastaardkolfjes meer of minder volledig vier rijen aartjes te onder- 

 scheiden. Het maïsras (moederras) telde gemiddeld 16 rijen per kolf. 



Zooals uit het bovenstainde kan blijken, bestaat het bastaard- 

 kolfje doorgaans uit twee lijsten, evenals dit bij teosinte het geval 

 is; slechts zelden doet zich de aanleg van een tweede paar lijsten 

 gelden, zoodat er dan in het geheel vier zijn of bij mislukking 

 van een der lijsten ook wel drie. Het is duidelijk, dat in dit ge- 

 val het aantal rijen aartjes stijgt tot een maximum van 8. Als- 



