— 53 — 



X teosinte (vader) vormen een splitsingsserie, waarvan de onder- 

 scheiden individuen zoowel in uitstoelin^, als in den bouw der kolven 

 vrij sterk uiteenloopen, zonder dat echter ooit een volledige terugslag 

 naar beide of een der beide oudertypen voorkomt. De uiterste 

 typen der tweede bastaardgeneratie stellen nog altijd een in het 

 oog vallend mengtype voor van teosinte en maïs. Dit geeft aan de 

 splitsing een merkwaardig karakter. 



Het vertakkingsvermogen, hoewel in sterkte bij de verschillende 

 individuen dier tweede bastaardgeneratie ver uiteenloopend, blijft 

 toch in de zwakst vertakte individuen steeds nog duidelijk gehand- 

 haafd. Wel hebben deze laatste het uitstoelend vermogen (onder- 

 aardsche vertakking) verloren, maar boven den grond zal zich het 

 vertakkingsvermogen altijd krachtig openbaren in een bij gewone 

 maïs vergeleken abnormaal groot aantal kolven in den oksel van 

 een blad, terwijl ook het aantal blaren (per plant), in den oksel 

 waarvan zich vrouwelijke aren ontwikkelen, grooter is, dan bij 

 maïs. De sterkst vertakte individuen hebben een onderaardsch 

 vertakkingsvermogen, dat sterker is dan bij de individuen der eerste 

 bastaardgeneratie: echter komt het voor dat de verschillen hier 

 klein zijn. 



De kolfjes dezer tweede bastaardgeneratie moeten nog zeer kort 

 genoemd worden. De iangsten bereikten een lengte van 12 c.M., 

 dat is ruim 4 c.M. langer, dan de maximumlengte in de eerste 

 bastaardgeneratie behaald. Bij enkele kolfjes was de overeenkomst 

 met raaïskolven sterker geworden doordien het aantal lijsten was 

 toegenomen. Zoo werden kolfjes met 6 lijsten aangetrotïen : door 

 sterk optredende mislukking dar aartjes komen echter de hiermee 

 correspondeerende rijen lang niet allen tot hun recht. De meest 

 op teosintekolfjes gelijkende kolfjes der tweede bastaardgeneratie 

 wijken zoo goed als niet af van de kolfjes der eerste bastaard- 

 generatie. De neiging tot vorm ng van een tweede rij aartjes op 

 elk der beide lijsten blijft bestaan en ook wat de overige kenmerken 

 aangaat sluiten deze kolfjes der tweede bastaardgeneratie zich aan 

 bij die der eerste bastaardgeneratie. Dus krijgt men den indruk, 

 dat het type der eerste bastaardgeneratie vrij wat dichter staat bij 

 het meest op teosinte gelijkende individu der tweede bastaard- 

 generatie, dan bij het meest op maïs gelijkend individu dezer laatste 

 bastaardgeneratie; of m. a. w. de splitsingsssrie heeft zich sterker 

 de maïskant uit bewogen. Tusschen de uiterste typen dezer split- 



