— 56 — 



viduen der tweede bastaardgeneratie der kruising maïs X teosinte 

 uitvoerig in het licht is gesteld. Hoe sterker het eigealijke maïs- 

 type tot ontwikkeling komt, des te geringer wordt de uitstoeling, 

 de bovenaardsche vertakking, het aantal kolven per plant, de 

 hoornachtige textnur van de as en der kelkkafjes (deze laatsten 

 worden dan meer leerachtig), de diepte der asholten ; des te grooter 

 worden daarentegen het aantal lijsten en rijen en hiermee de geheele 

 kolven. Echter blijven tusschen de meest op Madoeramaïs gelijkende 

 individuen en de Madoeramaïs zelve nog duidelijke verschilpunten 

 aanwijsbaar; zoo was het aantal kolfjes, dat per bladoksel werd 

 aangelegd, steeds vrij wat grooter, dan bij Madoeramaïs. 



Vergelijken wij het gemiddeld type der zuiver bestoven tweede 

 bastaardgeneratie der kruising maïs X teosinte met het gemiddeld 

 type der laatst beschreven bastaardgeneratie, dan bemerken wij, 

 dat door het opnieuw inbrengen van het maïselement in den bas- 

 taard der eerste generatie der kruising maïs X teosinte het ge- 

 middelde type in belangrijke mate naar den mnïskant is verschoven. 

 De meest op maïs gelijkende kolfjes van de eerstgenoemde tweede 

 bastaardgeneratie zouden door een leek nog uiet direct voor maïs 

 kolven worden aangezien, terwijl de meest op maïs gelijkende 

 kolven der andere bastaardgeneratie zonder eenigen twijfel dade- 

 lijk als vrij normale maïskolven zullen worden herkend. Merk- 

 waardig is het groote verschil in de korrelgrootte tusschen beide 

 evenbedoelde generaties. Ook bij die kolven der kruising Madoe- 

 ramaïs X (nQais X tfcosinte), welke in aantal rijen en lijsten 

 en in de lengte achterstaan bij de kolfjes der tweede bastaardge- 

 neratie der kruising mais X teosinte, worden niet zelden toch 

 grootere vruchten aangetroffen, dan bij de laatstbedoelde kolfjes; 

 zoodat de correlatie tusschen de grootte der vruchten en de mate 

 van reductie der kolf, welke correlatie werd vastgesteld voor de 

 zuiver bestoven tweede bastaardgeneratie der kruising maïs X 

 teosinte, blijkbaar niet steeds van kracht is. 



Bestuift men de kolven van Menadomaïs (wier kolven ongeveer 

 twee maal zoo lang zijn en aanmerkelijk dikker dan van Madoe- 

 ramaïs) met pollen van planten der eerste bastaardgeneratie maïs 

 X teosinte, dan krijgt men vrij aanzienlijke quantitatieve verschil- 

 len met het geval waarin Madoeramaïs diezelfde bestuiving onder- 

 ging. De gemiddelde lengte der kolven uit de eerstbedoelde krui- 

 sing voortgekomen is aanzienlijk grooter, dan die der kolven uit 



