— 57 — 



de laatstbedoelde kruising, ofschoon de lengte van de moeder niet 

 wordt bereikt. Het vertakkings vermogen der planten, de lengte 

 en dikte der kolven, het aantal lijsten en rijen per kolf en de 

 grootte der vruchten is sterk variabel. Ook hier kunnen wij tus- 

 schen de kenmerken dezelfde betrekkingen vaststellen a's reeds 

 boven beschreven. De verst van maïs afstaande kolfjes hadden 

 echter minstens vier lijsten ontwikkeld en stonden dus dichter bij 

 maïs, dan de meest gereduceerde kolfjes der kruising Madoeramaïs 

 X (maïs X teosinte). De meest op maïs gelijkende kolven kunnen 

 vrg wat grooter zgn, dan de kolven van de zuivere Madoera-maïs- 

 Doordien het vertakkingsprincipe boven den grond nog te sterk 

 tot uitdrukking komt, blijven de planten van de gewone maïs nog 

 vrij scherp onderscheiden. 



Bij de bestuiving van de kolven van een uit Early Bolderman 

 gekweekt bijzonder grootkolvig ra^ met pollea van planten van 

 de eerste bastaardgeneratie maïs X teosinte werd een overeenkom- 

 stig resultaat verkregen. Slechts waren de langste uit deze krui- 

 sing voortgekomen kolven bijzonder lang, terwijl de kolfdikte zeer 

 gering bleef, hetgeen een zonderling eftect teweegbracht. 



Van enke'e planten der tweede bastaardgeneratie van de kruising 

 maïs X teosinte werd het zaad gescheiJen geoogst en uitgezaaid 

 en de dusdanig verkregen nakomelingschappen werden onderling 

 vergeleken. Hierbij bleek, dat van een groote individueele erfelijk- 

 heid sprake kan zijn, welke duidelijk uitkwam nietiegenstaande 

 bij de zaaddragers in de tweede baataardgeneratie geen kunstma- 

 tige zelfbestuiving was toegepast en dus de natuurlijke kruisbestui- 

 ving van invloed was geweest. Een zuiver beeld van den aard 

 der erfelijkheid der verschillende individueele typen kan dus 

 niet worden gegeven. Van de meest homogene nakomelingschap- 

 pen werden weer enkele planten afzonderlijk uitgezaaid (4e 

 generatie), ten einde zoodanig zuiverder kuituren te verkrijgen. 

 Zoo werden eenige op het oog homogene kuituren gekweekt, welke 

 kulturen onderling sterk in type uiteenliepen, maar binnen de gren- 

 zen bleven van de uiterste typen, die bij de seriesplitsing in de 

 tweede bastaardgeneratie optraden. 



Voorts werden op het oog standvastige kuituren gekweekt 

 uitgaande van de kruising Menadooiaïs X maïs-teosinte-bastaard 

 Ie generatie. De meest op gewone maïs gelijkende typen biervan 

 werden nu nos: eens met maïs verbonden en hieruit ontstonden 



