— 58 — 



kuituren, die nagenoeg geheel tot gewone maïs waren terugge 

 keerd ; slechts het aantal kolven per plant, hetwelk bij gewone 

 maïs gemiddeld één bedraagt, was nog iets te groot. 



Het resultaat van het onderzoek naar de cultuurwaarde dier 

 verschillende bastaardkulturen was echter zeer weinig bevredigend. 

 Uit de hiervoren vastgestelde correlaties volgt reeds, dat wanneer 

 men zich ten doel gesteld heeft door de verbinding van maïs 

 en teosinte een vorm in het leven te roepen, welke de waardevolle, 

 groote kolf van maïs paart aan het uitstoelend vermogen van 

 teosinte, meu tevergeefs werkzaam zal zijn. De sterk uitstoelende 

 bastaardrassen zijn als groen voedergewassen vergeleken bij teosinte 

 beslist minderwaardig te achten, daar zij aan uitstoelend vermogen 

 verloren hebben, waardoor de aanplant na de eerste snit meest 

 slecht en ongelijkmatig zal opslaan. Wel kan de vrucht dier bas- 

 taardrassen gemakkelijker worden gewonnen, dan bij teosinte al- 

 waar de vrucht door de as en het buitstenste kelkkafje zóó vast 

 omsloten is, dat men haar slechts met moeite daarvan bevrijden 

 kan; het is echter zeer de vraag of dit voordeel tegen het even- 

 genoemde nadeel opweegt. Beschouwt men de bastaardrassen met 

 geringer uitstoelend vermogen en dus met meer op gewone maïs 

 gelijkende kolven (van welke kuituren geen tweede snit kan worden 

 gehouden en die dus voornamelijk of geheel als maïskorrelprodu- 

 centen moeten worden beoordeeld), zoo werd gevonden, dat de 

 verhouding tusschen korrelgewicht eu stroogewicht in het algemeen 

 zeer laag (en wel lager naarmate h^t type van het ras verder van 

 maïs afstaat), dus ongunstig is, terwijl ook de totaal-korrelopbrengst 

 en de qualiteit van de korrel nog aanzienlijk ten achter bleef ver- 

 geleken bij die van onze midd'^lmatig goede maïssoorten. De kolven 

 zijn meest onregelmatig gevormd en slecht met korrels bezet, ter- 

 wijl nog het groote nadeel wordt ondervonden, dat de kolven on- 

 gelijktijdig rijpen. 



Bij de uitgevoerde kruising tusschen maïs en teosinte zat ook 

 de bedoeling voor een ras te kweeken, hetwelk vrij zou blijven 

 of een mindere graad van gevoeligheid bezitten ten aanzien van 

 bepaalde chlorotische verschijnselen, die bij alle door ons onderzochte 

 maïssooorten in zoo sterke mate kunnen optreden en groote ver- 

 liezen teweegbrengen. Bij teosinte hebben wij deze eigenaardige 

 bontverschijnselen nog niet waargenomen, alhoewel wij deze soort 

 reeds bijna 3| jaar op bet proefveld onder observatie hebben. 



