— 83 — 



De vlakte van Banjoeicangi vertoont op zich zelve aller- 

 lei verscheidenheid. De noordelijke punt, dus oostelijk van 

 het Idjen-gebergte gelegen is vrij droog, zanderig en tot 

 kort geleden weinig benut op grond van de groote water- 

 schaarschte dier streek. Thans laat het zich echter aan- 

 zien, dat dit terrein zeer geschikt zal blijken 'te zijn voor 

 de sisal- cultuur. 



Hoe zuidelijker men komt, hoe meer regen, des te meer 

 vervanging van loofverliezende boomen door loofbehou- 

 dende boomen in de natuurlijke vegetatie, en dus ook des 

 te meer humus in den meer verweerden grond. De lezer 

 zal namelijk begrepen hebben, dat wanneer een bosch een 

 tijd van het jaar kaal staat, de zonnestralen vrijelijk tot 

 den drogen en dus ook veel lucht bevattenden grond kun- 

 nen doordringen, zoodat er van humusvorming weinjg 

 sprake kan zijn ; wèl van het tegendeel. 



Het stuk vlakte tusschen Banjoewangi, de Z.-kust en 

 het Zuidergebergte heeft dan ook een mooie toekomst, 

 vooral wanneer eenmaal de rijke gronden door een gere- 

 gelde technische bevloeiing en afwatering tegen water- 

 moeilijkheden gevrijwaard zijn. 



In den vorigen jaargang van dit tijdschrift i) heb ik de 

 andere vlakten van Besoeki voor zoover zij jonge efflata- 

 gronden vertoonden, reeds in hun onderling verband aan 

 eene nadere beschouwing onderworpen. Om niet te veel 

 in herhalingen te vervallen, meen ik den lezer daarnaar 

 te mogen verwijzen. Toch moet ik nog enkele punten aan 

 het daar gevoerde betoog toevoegen. Aangenomen werd, 

 dat de kali Sampean het voormalige meer van Bondowoso 

 opgevuld heeft met efflaten van den Raoen. Thans zullen 

 wij deze efflaten in het bijzonder in het zuidelijke deel, 

 dus bij de inmonding der K. Sampean in genoemd meer, 

 colluvium noemen, daarentegen de fijnere afzettingen aan 

 de X. zijde liever alluvium (zie TeysmanniaXX, blz. 758). 



1) ïeysmannia XX, (1S09), blz. 285 — -297. 

 Teygm. XXI. 



