zuren, en in een neutrale of alkalische omgeving blijft 

 het magneetijzer (waar zeker ook veel titaanijzer onder 

 zal schuilen, hetgeen nog bestendiger is), onaangetast. De 

 algemeen gangbare opvatting, dat de roode kleur van de 

 laterietgronden moet toegeschreven worden aan het ver- 

 weerende magneetijzer is dus foutief; het zijn de andere 

 ijzerhoudende mineralen: augiet, hoornblende, glimmer, die 

 den rooden en geelen ijzeroker leveren. 



Verbeek vervolgt (blz. 135): 



„Op dien rooden verweerden kalkbodem zijn talrijke 

 koffietuinen aangelegd; de grond is echter weinig vrucht- 

 baar, veel minder b.v. dan die van de zoogenaamde Srae- 

 roe-perceelen, (op de helling van dezen berg gelegen)", 

 (jonge efflatagronden dus, met veel reservekapitaal ! Rf.) 

 „en zij schijnen spoedig uitgeput te raken." 



Na onze algemeene beschouwingen, (in den vorigen 

 jaargang van Teysmannia), zal dit den aandachtigen lezer 

 zonder verder commentaar dadelijk duidelijk zijn. 



Van de vlakten wil ik allereerst de vlakte van Malang 

 noemen. Hier treft men een donkerbruinen- tot soms 

 bijna zwarten grond aan ; vermoedelijk hebben wij ons de 

 vorming daarvan als volgt te denken. Oorspronkelijk een 

 kuil, tusschen het Zuidergebergte, Smeroe en Tengger 

 rechts, Kawi en Ardjoeno links, waarin wellicht een meer; 

 zoodra door lavastroomen, en tot tuffen verhardende effla- 

 tastroomen de brug tusschen Ardjoeno en Tengger geslagen 

 was, het tegenwoordige zadel bij La wang. Dit meer, of al- 

 thans deze laagvlakte, zal wel steeds afwatering hebben ge- 

 had in den Z. W. hoek door middel van de Brantasrivier. 

 Maar, — en nu kan ik Verbeek en Fennema, blz. 149, citee- 

 ren — : „wanneer het dal dezer rivier ten Z. van den Kawi, 

 „hetzij door losse uitwerpselen, hetzij door een lavastroom 

 „werd verstopt, — en het is zeer waarschijnlijk, dat dit vroe- 

 „ger herhaaldelijk het geval geweest is — dan had de vlakte 

 „geen afwatering, en moest dus noodzakelijk moerassig wor- 

 „den of kon zelfs gedeeltelijk in een meer overgaan." 



