— 89 — 



Intusschen gingen de vulkanen door met lava en effia- 

 ten uit te werpen, waarvan een goed doel in den kuil 

 terecht kwam; maar deze werkzaamheid is afgenomen. 

 Denken wij ons nu de vlakte verhoogd, of het meer op- 

 gevuld, tot ongeveer de tegenwoordige hoogte, denken 

 wij ons verder, dat b. v. een geweldige lavastroom of 

 lahar van den Kloet de Brantas verstopte, zoodat de 

 vlakte grootendeels drassig werd, en nu de heele vlakte 

 niet in kuituur en bewoond, maar onbewoond en met 

 bosch bedekt, dan kan het ons niet verwonderen, dat de 

 grond humusrijk is, en hier en daar zelfs het karakter van 

 gewezen rawahgrond, moerasgro^d, draagt. Maar rijk is 

 de vlakte ongetwijfeld, en zeker nog verre van uitgeput 

 aan reservemateriaal. Het klimaat is niet bij uitstek 

 vochtig, zoodat de uitwassching maar langzaam zou kun- 

 nen plaats hebben, en bovendien door het humusgehalte 

 van den grond nog wordt vertraagd. — 



Over het zadel naar 't N. afdalende komt men in de 

 noordelijke kustvlakte, door een onbeduidenden vlakken 

 basaltkoek verdeeld in de vlakten van Pasoeroean, en van 

 Probolinggo. 



Alvorens hier aan te komen, ontwaart men op den 

 X. O. voet van den Ardjoeno, en ook nog een eind tegen 

 de hellingen van dezen berg op, (die hier opvallend kaal 

 zijn), een eigenaardigen zwarten grond, dien ik nog niet 

 nader heb leeren kennen, maar die mij, zoo van verre gezien, 

 toeschijnt, de 5;2car^eö'row(i te zijn, uit vulkanisch, andesietisch 

 materiaal ontstaande door de verweering sub (4) beschre- 

 ven (Teysm. XX, blz. 4:99— 501) onder het a/icisseleïicl7iatte 

 en droge klimaat. Dat dit hier inderdaad voorkomt, blijkt 

 uit de regencijfers(zie: van Bemmelen — Over den Regenval 

 op Java); daarvan gelden voor de bedoelde streek: 



