— 90 



Men ziet een verschil van beteekenis ! hetgeen mij grooten 

 steun geeft in raijn aanvankelijk geuite vermoeden. 



Ongemerkt gaan de vulkaanvoeten aan de N. zijde over 

 in de vlakten van Pasoeroean en Proholinggo. Waar de 

 kust indertijd min of meer een inham vormde, heeft 

 zich vermoedelijk geruimen tijd een strandmoerasstrook 

 kunnen handhaven, zoodat op die plaatsen de grond het 

 bekende blauwzwart der rawahgronden vertoont. Gewoon- 

 lijk zijn deze gronden zeer zandarme, zware klei. Overigens 

 vindt men, van den vulkaanvoet naar de zee toe, gelei- 

 delijke overgangen van den zwarten hellinggrond, door 

 superhydrische verweering ontstaan uit colluvium, naar 

 zeealluvium toe, soms zandhoudend, soms zandvrij, maar 

 voor 't grootste deel subhydrisch afgezet en verder ver- 

 weerd. Hoe rijk deze kuststrook is, behoef ik zeker 

 niet nader aan te geven; en van spoedige uitputting is 

 in deze voor Java bij uitstek regenarme streek vooreerst 

 geen sprake. Alleen veroorzaakt de voortdurende zonne- 

 schijn op den, door de intensieve cultures suiker en 

 rijst, voor een groot deel des jaars naakt liggenden grond, 

 een zóó snel verlies aan organische stof, dat zelfs deze 

 gronden met hun betrekkelijk groot weerstandsvermogen, 

 er op achteruitgaan en men flink moet bemesten, om 

 aan 't stikstofgebrek tegemoet te komen. 



