— 121 — 



kruisbestuiving, die bij geringen onderlingen afstand der planten 

 bij Capsicumsoorten een vrij belangrijke rol kan spelen, haar in- 

 vloed heeft kunnen doen gelden. 



De donkerpaarse planten dezer tweede bastaardgeneratie ver- 

 toonden wel allen zeer sterk de donkerpaarse kleur der besvruch- 

 ten, echter wat de kleur der bloemdeelen en stengeldeelen betreft wa- 

 ren vrij duidelijke verschillen in intensiteit merkbaar, "Wij kunnen 

 hier denken aan een verzwakking onder invloed van het ongekleurde 

 element in de heterozygote. Die planten der tweede bastaardge- 

 neratie waarbij van evenbedoelde kleursverzwakking sprake is, 

 zonden dan een gemengde nakomelingschap moeten opleveren) 

 terwijl uit de sterk gekleurde typen een constante nakomelingschap 

 zou moeten voortkomen. Enkele proeven bevestigden dit. De kleurs- 

 verzwakking in de heterozygoten gaat bij de kelk vaak zoo ver, 

 dat deze alle pigment verliest. 



Thans moge kortelijk worden besproken de kruisi ng tusschen een 

 variëteit met vruchten met afgestompt uiteinde en een soort met 

 besvruchten, die langzaam in een dun en spits uiteinde uitliepen. 

 De dikte der vruchten aan het basisgedeelte was voor beide typen 

 vrijwel gelijk. In de tweede bastaardgeneratie kwamen naast de 

 terugslagen overgangstypen voor, die een zuivere scheiding bemoei- 

 lijkten. Bij benaderde scheiding werden op 13 planten met stompe 

 bessen 50 planten met toegespitste bessen gevonden. Kruisbestui- 

 ving met soorten met toegespitste bessen was echter bij de plant 

 der eerste bastaardgeneratie niet uitgesloten, doch hieraan mag geen 

 grooten invloed worden toegekend en wij mogen zeker wel de 

 gevolgtrekking maken, dat het type met toegespitste besvruchten 

 in de tweede bastaardgeneratie zich sterker doet gelden, dan het 

 type met afgestompte besvruchten, en hier dus prevaleerend is. 



III 



Kruisingen bij Arachis hypogaea L. (Jcatjang tanah). 



Eerst zullen wij de kruising tusschen planten met roodbruine 

 zaden en die met lichtroode zaden bespreken. Het onderscheid in 

 kleur is zeer opvallend. De zaden met lichtroode zaadhuid ver- 

 krijgen bij het ouder worden een lichtbruine tint; die met rood- 

 bruine zaadhuid worden sterker roodbruin. Men duidt de beide 

 typen niet zelden kortweg als roode en witte arachides aan. 



In de eerste bastaardgeneratie domineert de bruinroode kleur 

 in de zaadhuid volmaakt. In de tweede bastaardgeneratie werden 



