— 122 — 



zoowel planten met roodbruine als met lichtroode zaden aangetrof- 

 fen en wel ongeveer drie maal zooveel planten met roode als met 

 witte zaden. Wij hebben hier dus een voorbeeld van het zuivere 

 type van Mendelsche vererving, hetwelk als Pisumtype bekend 

 staat (wijl het voor het eerst bij Pisiim saiivion en Pisiüii arvense 

 werd waar genomen). 



Het domineerende kl eurprincipe komt s'echts in de zaadhuid < n 

 niet in andere deelen vau de plant tot uiting. 



Wij gaan thans over tot de bespreking der resultaten verkregen 

 naar aanleiding van de kruising tusschen een soort met kleine 

 dunne peulen en een soort met grootere dikkere peulen. De soort 

 met kleine, smalle peulen vertegenwoordigt het soeoek-bënërtype ; 

 het aantal zaden per peul bedraagt nooit meer dan twee. 



De soort met grootere, dikke peulen behoort tot het Hoile-type; 

 het maximum aantal zaden per peul was hier drie, doch van deze 

 driezadige peulen werd slechts een gering percentage aangetroft'en. 



In de eerste bastaardgeneratie deden beide typen op den peul- 

 vorm hun invloed gelden. In de tweede bastaardgeneratie had 

 seriesplitsing plaats. De uiterste typen waren geleidelijk verbonden 

 door overgangsvormen ; een indeeling in groepen bleek onmoge- 

 lijk. Het viel op, dat in deze tweede bastaardgeneratie zich plau- 

 tentypen voordeden, welker peulvorm niet direct te verklaren was 

 als een combinatie der ouderijpen. Zoo waren bij enkele indivi- 

 duen dezer bastaardgeneratie de peulen bijzonder sterk parelsnoer- 

 vormig vernauwd, terwijl deze vernauwing bij de oudertypen slechts 

 in zeer zwakke mate bestond. Uit de derde bastaardgeneratie wer- 

 den verschillende typische planten gekozen en de individueele na- 

 komelingschappen nagegaan. Deze nakomelingschappen (vierde 

 bastaardgeneratie) bleken zeer uiteen te loepen in den graad van 

 constantie. Bij sommige dezer kuituren was de splitsing in haast 

 even sterken graad opgetreden als in de tweede bastaardgeneratie, 

 bij andere daarentegen bewogen de schommelingen zich binnen veel 

 nauwere grenzen. 



De constant of nagenoeg constant lijkende kuituren vertoonden 

 onderling allerlei verschillen Deze verschillen kunnen zeer in bet 

 oogloopend, maar ook geringer zjjn en moeilijker waar te nemen, 

 terwijl er ten slotte ook kuituren voorkomen, die onderling alleen 

 positief zijn te onderscheiden door vergelijking van uit telling, we- 

 ging of meting verkregen gemiddelde waarden van bepaalde ken- 



