- 161 — 



meerderen is. Verder neemt zij in serres gekweekt op 

 ouderen leeftijd te veel ruimte in beslag. 



Deze plant komt in Noord-Australië en Malakka voor. 

 De tamelijk ronde nestbladeren kunnen van 0.40 tot 0.90 

 M. lang worden, de randen der bladeren zijn diep inge- 

 sneden. 



De min of meer vorksgewijs-vertakte vruchtdragende 

 bladeren worden 1 tot 2 M. lang. Opieder blad vindt men 

 in de insnijding, welke 't dichtst bij den bladvoet geplaatst 

 is, één vruchthoopje. 



PI. Wilheïminae Reginae v. A. v. R. 



De beschrijving van deze nieuwe soort heb ik over- 

 genomen uit het opstel van den heer vax Aldebwerelt 

 v-AN RosENBüEGH. Hij vortelt hiervan het volgende: 



„Ik heb er lang aan getwijfeld of ik onze plant, die 

 „vermoedelijk door Teysmann van een zijner botanische 

 „dienstreizen is meegebracht (de vindplaats is helaas niet 

 „bekend), wel als nieuw mocht beschouwen, daar één der 

 „australische soorten (PI. Veitchii Hort.), waarvan de 

 „diagnose voorkomt in een werk, dat niet in de bibliotheek 

 „van het Dep. van Landbouw aanwezig is, mij onbekend 

 „is. De omstandigheid echter, dat wij in 's Lands Plan- 

 „tentuin nimmer uit Australië planten ontvangen hebben 

 „en dat PI. Veitchii. Hort. eene plant is, die in het zooveel 

 „koelere klimaat van zuidelijk Australië vrij veel voor- 

 „komt, wel meer algemeen bekend zou zijn als zij 

 „werkelijk zoo merkwaardig en prachtig was als onze plant, 

 „heeft die twijfel bij mij vrij wel weggenomen. Ter eere 

 „van onze Koningin doopte ik haar PI. VTilhelminae Reginae. 



„Onze soort, oorspronkelijk door Dr. Raciborski gede- 

 „termineerd als PI. grande (waarbij zij ten halve mee over- 

 „eenkomt) heeft de onvruchtbare bladeren ten getale van 

 „twee of meer. Zij zijn ongeveer 1 M. hoog en breed, aan 

 „den bovenkant diep ingesneden met breed-lijnvormige, 

 , enkelvoudige of gespleten slippen, aan de buitenzijde zijn 



