— 163 - 



PI. Willinckii Moore (zie ög. 1 en 2 blz. 154 en 155). 



Deze soort komt op de Soendaeilanden voor en vooral 

 op Java. De nestbladeren staan opgericht, gelobd en 

 hertshoornachtig vertakt, de vruchtbare bladeren zijn 

 eveneens hertshoornachtig vertakt, zij vormen lange naar 

 beneden hangende lobben, welke behaard zijn. 



De vruchthoopjes bevinden zich aan den achterkant 

 van de uiterste vertakkingen, evenals bij PI. alcicorne. 



Om plantenliefhebbers, die Platyceriumsoorten bezit- 

 ten en die het der moeite waard achten de namen ervan 

 te weten, laat ik hieronder een determinatietabel van den 

 heer v. Alderwerelt van Rosenburgh volgen der in Neder- 

 landsch-Indië voorkomende of gekweekte soorten. De in 

 die tabel vermelde kenmerken zijn wel beknopt, doch 

 ruimschoots voldoende voor de soortbepaling. 



Determinatietabel voor de in Nederlandsch-Indië 

 voorkomende of gekweekte soorten van 



HET GESLACHT PlATYCERIUM. 



I. Vruchthoopjes (sori) op afzonderlijk, gestoelde 

 segmenten geplaatst, in den hoek gevormd door 

 de 2 eerste vorktakken, niet ver van het hoek- 

 punt . PI. coronarium Desv. (syn. PI. biforme Bl), 



a. Vruchtdragend segment niervormig of ovaal, de 

 langste as loodrecht op de richting van den steel, 

 het segment ietwat convex forma typica. 



b. Vruchtdragend segment ovaal, de lange as in het 

 verlengde van den steel, het segment met sterk 

 benedenwaarts gekromde randen en daardoor 

 min of meer kapvormig var. cucullatum. 



II. Anders. 



A. Vruchthoopjes (sori) de onderkant van het gaffel- 



vormige gedeelte der primaire of secundaire 

 vertakkingen bezettend. 



