— 1U2 - 



waaruit zij zijn ontstaan. De maximum knolproductie leverde IX, waar- 

 bij iiet knolgewicht het stengel- en bladgewicht aanzienlijk overtrof. 



Niet slechts loopen de absolute gewichten aan knollen en aan 

 stengel- en bladmassa's sterk uiteen, maar ook in de verhouding 

 tusschen het knolgewicht en het stengel- en bladgewicht is een 

 groote variatie merk'aar. Deze laatste verhouding kan ons niet 

 geringe diensten bewijzen bij de bepaling eener voorloopige keuze 

 tusschen de verschillende variëteiten. Is deze verhouding bij eene 

 variëteit groot dan zal toch die variëteit meer kans van slagen 

 hebben op betere gronden; is daarentegen die verhouding klein» 

 dan zal er kans zijn, dat zij eerder op armere gronden zal voldoen 



Dat er werkelijk verband bestaat tusschen de grootte van de knol- 

 productie der zaailingen als zoodanig en die hunner onderscheiden 

 vegetatieve nakomelingschappen, moge blijken uit de volgende op 

 maniszaailingen betrekking hebbende getallen : 



Zaailingen met een knolgewicht van 1 K.G. of 

 daarboven per zaailing. 



gemiddelde knolproductie der gemiddelde knolproductie der 



^\2t.ntQiï diQv i&te stekkengenera- planten der 2de stekkengene- 



He dezer zaailingen in K.G. per ratie dezer zaailingeu in picols 



stekplant. per bahoe. 



4.9 K.G. 198.2 pic. p.b. 



De zaailingen met hooger knolgewicbt brachten dus vegetatieve 

 rassen voort met een gemiddeld hooger knolproductie, dan de zaai- 

 lingen met lager knolgewicht. Hoewel de gemiddelde waarden deze 

 paralelliteit niet twijfelachtig aantoonen, bleek deze bij onderlinge 

 vergelijking der afzonderlijke individuen echter veelal niet op te 

 gaan; vele uitzonderingsgevallen deden zich voor, waarbij dus een 

 zaailing met vrij laag knolgewicht het aanzijn gaf aan een vege- 

 tatief ras met hooge knolproduetie en omgekeerd. Reeds in ver- 

 band hiermee zal het raadzaam zija steeds een groot percentage 

 der individuen (zaailingen) in hunne vegetatieve nakomelingschap- 

 pen te vergelijken, ten einde niet de kans te loopen waardev<;lle 

 individuen over te slaan. Dit percentage vegetatief aan te hou- 

 den zaailingen moet voorts grooter worden genomen naarmate het 

 ttrrein, waarop deze zaailingen zijn geteeld ongelijkmatiger is en 

 hier dus niet de voorwaarden zijn vervuld, die een onderlinge 

 zuivere vergelijking veroorloven. 



