— 221 — 



zijn, en de toegevoerde kali in moeilijk opneembaar planten- 

 voedsel omzetten?" 



Hieruit moet men de conclusie trekken, dat de schrijver 

 de gedachte heeft, dat de desamest die chemische ver- 

 bindingen, die de toegevoerde kali in niet of moeilijk 

 opneembaar plantenvoedsel omzetten, in hun werking 

 belemmert. Hoe dat kan, is zoo niet in te zien en het 

 feit, waarop deze uitspraak berust, is veel te slecht ge- 

 controleerd, daar de bemestingsproeven niet juist genomen 

 zijn. Bovendien schijnt de schrijver een vreemd idee 

 te hebben van gemakkelijk en moeilijk opneembaren vorm? 

 der voedingszouten, daar hij aangeeft, dat zijn kunstmest, 

 superphosphaat, zwavelzuur kali en ammoniumsulfaat, 

 stoffen, die voor de planten tot de best opneembare be- 

 hooren, door toevoegen van desamest „in gemakkelijk op- 

 neembaren vorm wordt omgezet." Dat is wel een beetje 

 al te erg. Zou het echter niet kunnen zijn dat die desa- 

 mest ook nog voedingswaarde had, al is ze dan van zoo 

 slechte qualiteit? Vooral bij gebruik van zulke kleine 

 hoeveelheden als 14000 Kgr. i) per bouw moet hiervan toch 

 iets te merken zijn. Is er nooit eens een analyse van 

 desamest gemaakt om te weten wat er zich in bevindt ? 

 En heeft men wel gezorgd elk veldje dezelfde soort desa- 

 mest te geven en dus hetgeen men wenscht te gebruiken 

 vooruit goed te vermengen? 



De bemestingsproeven, waarbij reeds bij den opzet tegen 

 de regels is gezondigd, wensch ik van bespreking uit 

 te sluiten, daar hieraan toch geen of althans zeer weinig 

 waarde is te hechten 



Jammer is dat bij de tabakbemestingsproef de veldjes 

 niet vlak bij elkaar genomen werden. De proefvelden 

 waren nu ongelijk in vruchtbaarheid, ten minste als men 

 op het resultaat van één veld afgaat. 



Bij de rijstproef heeft men meerdere sawah's voor elke 

 meststof of meststofmengsel genomen, maar waar zoo 



1) Zie bl. 10. 



