— 227 — 



gegeven heb, in staat was stengels van Hibiscus te roten, 

 terwijl het proces dan zooveel versneld werd, dat reeds in 

 30 uur de roting beëindigd was. 



Bact. crassum is een kort plomp staafje, 1.8 ,a lang, dat 

 onder geen omstandigheden sporen vormt. De bacterie 

 scheidt, behalve het enzym pectosinase, dat de pectine- 

 verbindingen oplost, ook nog de enzymen diastase en tryp- 

 sin e af. 



De bacterie is bijzonder gevoelig voor een zure reactie 

 van de voedingsvloeistof, vandaar, dat bij het roten in de 

 practijk het ververschen van het rootwater, om eventueel 

 door nevenprocessen gevormde zuren te verwijderen, van 

 tijd tot tijd noodzakelijk is. 



Bact. crassum komt zeer algemeen verspreid in de natuur 

 voor, en door middel van ophoopingsproeven kon ik haar 

 altijd van materialen van de meest verschillende herkomst, 

 isoleeren. 



Ook op de stengel van de Hibiscus komt ze altijd voor, 

 zoodat eene kunstmatige enting van het rootwater niet 

 noodig is. 



Het gevaar voor overroten en als gevolg daarvan een 

 minderwaardige vezel, is bij Bact. crassum tamelijk gering. 

 Bij proeven op het laboratorium genomen, bleek, dat vezels, 

 die tweemaal te lang in de rotingsvloeistof gelegen had- 

 den, in het geheel niet in sterkte waren achteruitgegaan ; 

 alleen was de glans iets minder, en de vezel wat stugger 

 op het gevoel. 



De gunstigste roottemperatuur ligt tusschen 33° en 35° C. : 

 een temperatuur boven 40° C. kan Bact. crassum niet meer 

 verdragen. 



Vezelopbrengst. 



Zooals haast van zelf spreekt, bestaat er ook bij de H. 

 c. een nauw verband tusschen de vezelopbrengst en den 

 aard van den bodem. 



