— 230 — 



digheden, bruin, grijs, of met zwarte spikkels. (Zie Teys- 

 mannia 1908 pag. 200) 



Soms vertoont de vezel vuurroode vlekken, vooral de 

 vezel van de voetgedeelten der planten. Op de plaats van 

 de vlekken is de vezel erg verzwakt, en laat zich gemak- 

 kelijk tot een poeder uiteenwrijven. 



De oorzaak van deze verandering is mij nog niet recht 

 duidelijk: naar alle waarschijnlijkheid is een microbe de 

 schuldige. 



Voor toezending van onderzoekingsmateriaal, dat deze 

 roode vlekken vertoont, houd ik mij zeer aanbevolen. 



Variëteiten. 



Op het oogenblik bezitten wij 2 variëteiten van de Hi- 

 biscus cannabinus en wel: 



de groene variëteit, waarvan de stengel groen gekleurd 

 is, en 



de roode variëteit met donkerroode stengel. 



Naar alle waarschijnlijkheid is de groene variëteit de 

 beste; de onderzoekingen hierover zijn evenwel nog niet 

 afgeloopen. 



Ziekten en plagen. 



Zooals ik reeds bij de cultuur opmerkte, is de Hibiscus 

 cannabinus zeer slecht bestand, tegen hevige of langdu- 

 rige regens. Niet alleen wordt daardoor de groei ten zeerste 

 belemmerd, maar ook het weerstandsvermogen tegen ziekten 

 zeer verzwakt. 



Eerst in Buitenzorg in een Westmoessonaanplant, en 

 daarna ook in andere streken, werd bij de jonge planten 

 een bacteriënziekte waargenomen, waaraan de aangetaste 

 planten alle te gronde gingen. 



Deze ziekte, wortelrot genaamd, wordt waarschijnlijk 

 veroorzaakt door een bacterie, die in de wortels dringt, en 

 zich langs de vaatbundels door de geheele plant verspreid. 



