— 278 — 



De vrachtprijzen voor hennep bedroegen eind 1909: 

 van Manila naar New York P. 60,— 

 naar Boston P. 65,— 



naar Londen P. 65,— 



van Cebu naar New-York P. 62,60 

 naar Boston P. 67,60 



In een der vorige hoofdstukken vemeldde ik reeds de 

 redenen, waarom de Manilahennep van het eene eiland zoo- 

 veel minder waard is dan die van het andere. Als voorbeeld 

 geef ik hier de miniman- en maximumprijzen gedurende de 

 maand Augustus 1909 van eenige bekende hennepeilanden. 



Maximum 



Minimum 



Antique . . . 

 Batangas . . . 

 Cagayan . . . 

 Cavite . . . . 

 Iloilo . . . 

 La Laguana . 

 Oriental negros 

 Mindoro . . 

 Rizal . . . 



Door eenige belanghebbenden in de Manilahennepkultuur 

 is voorgesteld, het voorbeeld van het gouvernement van 

 Nieuw-Zeeland te volgen, en de hennep, vóór ze geëxpor- 

 teerd mag worden, van staatswege te doen keuren, en 

 van een qualiteitsmerk te doen voorzien. Hennep, niet 

 voldoende aan zekere minimumeischen, zou dan niet mogen 

 worden geëxporteerd. De regeering toont tot nu toe even- 

 wel niet veel lust, om met dit voorstel mede te gaan. 



De allerbeste qualiteiten hennep worden lupus genoemd, 

 zijn uiterst fijn van draad, en hebben een zijdeachtigen 

 glans. Die lupus wordt bereid uit de binnenste bladscheede, 

 en wel met heel veel zorg. 



